Το ελληνικό πολιτικό σύστημα αναπαράγει συνέχεια την καταστροφή. Νο 3
Αρχίζουμε με ένα θέμα των ημερών μας, ας είναι καλά οι μαρτυριάρηδες Τούρκοι που δώσανε στην δημοσιότητα μία φωτογραφία που μας αφορά σαν έθνος.
Γιορτάζοντας την «Ημέρα της Νίκης των Τούρκων» με παρουσία Έλληνα υποστράτηγου! Η «προσέγγιση» σε άλλα επίπεδα
Στις 30 Αυγούστου η τουρκική πρεσβεία έκανε δεξίωση για την «Ημέρα Νίκης» που δεν είναι τίποτα άλλο παρά η επέτειος της σφαγής στη Σμύρνη. Οι Τούρκοι την ονομάζουν ημέρα νίκης κατά των Ελλήνων. Κάθε χρόνο γίνεται η δεξίωση στην τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα. Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε σε φωτογραφία Έλληνα Υποστράτηγο -που είναι και επικεφαλής σε κρίσιμο πόστο- να παρίσται σε αυτή την δεξίωση. Τη φωτογραφία δεν χρειάστηκε έρευνα για να την βρούμε. Την έχει δημοσιοποιήσει η τουρκική πρεσβεία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μάλλον η επιλογή της δεν είναι τυχαία. Η «ελληνοτουρκική προσέγγγιση» τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και όπως φαίνεται μας οδηγεί ίσως και μέχρι το τέλος του χρόνου σε «ελληνοτουρκική συμφωνία», με όρους που ουδείς λογικός άνθρωπος πιστεύει ότι θα είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας.
https://www.militaire.gr/giortazontas-tin-imera-tis-nikis-ton-toyrkon-me-paroysia-ellina-ypostratigoy-i-proseggisi-se-alla-epipeda/
Αναρωτιόμαστε πως καταφέρνουν αξιωματικοί να φτάνουν σε τόσο υψηλά πόστα και να έχουν τέτοια καταδεκτικότητα απέναντι σε γενοκτονίες των Ελλήνων και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Το λιγότερο που του αξίζει είναι η ατιμωτική απόταξη.
Πάμε στο κύριο άρθρο.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε από πολλούς να χρησιμοποιείτε ένα ευρέως διαδομένο σκεπτικό το οποίο είναι το εξής.
Μπορούνε οι πολιτικοί αλλά τους λείπει η πολιτική βούληση γιατί φοβούνται ότι η κοινωνία θα τους κάνει στην άκρη.
Για μία μικρότερη μερίδα ότι τους λείπει η ικανότητα.
Ας δούμε ένα τυχαίο δείγμα, εδώ ο αρθρογράφος αναφέρεται για το δημογραφικό, άλλοι αναφέρονται για το κάθε μεμονωμένο πρόβλημα και άλλοι για το σύνολο των προβλημάτων που ταλαιπωρούν την κοινωνία μας.
Όπως έχω τονίσει επανειλημμένως, λύσεις για το δημογραφικό υπάρχουν. Όμως το πρόβλημα είναι ότι υπάρχει ένα τεράστιο έλλειμμα πολιτικής βούλησης για ένα συνολικό άλμα της χώρας προς τα εμπρός. Και το έλλειμμα αυτό πηγάζει από τη φοβία των πολιτικών ηγεσιών να θέσουν την κοινωνία σε μια συνολική πορεία ανέλιξης. Φοβούνται ότι μια κοινωνία που θα αντιμετωπίσει δυναμικά τις προκλήσεις της, θα είναι μια κοινωνία που δεν θα ανεχτεί άλλο το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα.
Να ξεκινήσουμε με το δεύτερο επιχείρημα την έλλειψη ικανοτήτων.
Αν και εν μέρει αληθεύει δεν μπορεί να τους θεωρήσουμε όλους ανίκανους.
Απλώς εγκλωβίζονται στο σύστημα και δεν υπάρχουν περιθώρια.
Το να θεωρεί οποιοσδήποτε ότι το πρόβλημα της Ελλάδας είναι πρόβλημα ικανοτήτων και ότι ο ίδιος μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα της χώρας μας επειδή θεωρεί ότι αυτός είναι ο ικανός και όλοι οι άλλοι ανίκανοι τότε έχει πρόβλημα ο ίδιος στο κεφάλι του.
Στα λεξικά θα τον βρούμε στο λήμμα υπερφίαλος, αδικαιολόγητη αλαζονεία ή έπαρση. υπερφίαλος εγωισμός.
Φυσικά δεν νομίζω ότι οποιοδήποτε σώφρων πολίτης μπορεί να πάρει στα σοβαρά αυτή την άποψη.
Προχωράμε στην δεύτερη άποψη, δεν θέλουν γιατί φοβούνται ότι ο λαός θα τους κάνει στην άκρη.
Από πού μπορεί να πηγάζει αυτή άποψη;
Από την ευκολία της σκέψης.
Ακόμα μπορεί για να καλύψουν την πραγματικότητα που είναι πιο σκληρή και ανατρέπεται πολύ πιο δύσκολα και για τους ίδιους πολύ πιο επώδυνα. Νιώθουν φόβο ή έχουν συμφέροντα με την ΕΕ.
Όλα τα προβλήματα εδώ γίνονται υποκειμενικά. Αρκεί η βούληση για να λυθούν όλα τα προβλήματα.
Μην κάνουν το λάθος να εξάγουν συμπεράσματα από τις καταστάσεις με την Σοβιετική ένωση και το ανατολικό μπλόκ γιατί εκεί δεν τους ξέφυγε η κατάσταση αν και επιφανειακά έτσι φαίνεται αλλά αυτοί πού έλεγχαν, διοικούσαν τα μέσα παραγωγής θέλανε να τα ιδιοποιηθούν (κάνω αυθαίρετα δικό μου κάτι που δεν μου ανήκει) και εκμεταλλεύτηκαν την χαζομάρα των λαών τους.
Να ποιά είναι η πραγματικότητα.
Δήλωση ημερών μας.
Ν.Δένδιας για εξοπλιστικά: «Δεν μπορώ να υπογράψω ούτε μια επιταγή γιατί έχω την ΕΕ πίσω μου να το απαγορεύει».
Ακόμα και για το μεταναστευτικό και λαθρό-μεταναστευτικό ο παραπάνω συγγραφέας διεξοδικά μας αναλύει γατί φταίνε οι ντιρεκτίβες της Ευρωπαϊκής ένωσης.
Ο πρωθυπουργός από το υπουργικό συμβούλιο στη Θεσσαλονίκη:
Δεν είπε ότι οι τιμές βρίσκονται στα ύψη, ανεξάρτητα από τις διακυμάνσεις μήνα τον μήνα. Και ότι πριν από 3 χρόνια, τον Σεπτέμβρη του 2021, «διαβεβαίωνε» ξανά ότι «η ακρίβεια είναι θέμα λίγων μηνών», όπως κάνει και τώρα. Αλλά δεν ήταν...
Δεν είπε ότι ο λαός αγκομαχάει να βγάλει τον μήνα, αλλά οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι έχουν κέρδη ρεκόρ και το κράτος αυξάνει 40% τους φόρους, για να πιάνονται τα πρωτογενή πλεονάσματα!
Πρόσφατα πιάσαμε ένα ακόμα ρεκόρ.
Tο ωρομίσθιο στην Ελλάδα έχει πλέον τη μεγαλύτερη απόκλιση από την μέσο όρο της ΕΕ27, δηλαδή είναι χαμηλότερα και από τη Βουλγαρία!
Αυτά είναι τα βασικά, πρωταρχικά προβλήματα πού πρέπει να λυθούν.
Οι ντιρεκτίβες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα μνημόνια που είναι σε βάρος των συμφερόντων του λαού, η ασυδοσία των πολυεθνικών, των καρτέλ και των μεγάλων επιχειρήσεων στην χώρα μας.
Η έλλειψη ανταγωνιστικότητας μέσα στην ΕΕ που δεν μπορεί να λυθεί με προγράμματα, επιδοτήσεις και πακέτα εκτός αν θεωρήσουμε όλους τους πολιτικούς ότι θέλανε και θέλουν να διαλύσουνε την ελλάδα ή ανίκανους οπότε να περιμένουμε τον μοναδικό ικανό (τον αλαζόνα) να βάλει μπροστά την οικονομία της χώρας μας.
Μία περιγραφή για τον έλληνα από τον Σουρή.
θέλει ακόμα, και αυτό ειν'ωραίο. να παριστάνει τον Ευρωπαίο. στα δυο φορώντας τα πόδια που 'χει. στο ένα λουστρίνι, στ'αλλο τσαρούχι..
Η ολιγαρχία μας, οι πολιτικοί, επιστήμονες πολλών κλάδων, δημοσιογράφοι κλπ. επωφελούνται από τα κοινοτικά προγράμματα και τις χρηματοδοτήσεις γι'αυτό στην αρθρογραφία τους το πρόβλημα βρίσκεται μόνο στην κομματοκρατία και όχι στην εξάρτηση.
Είναι κωμικοτραγικές οι Διδακτορικές Διατριβές των τελειόφοιτων από τις Σχολές Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, αυτό που φταίει είναι η κομματοκρατία και ο προστατευτισμός της οικονομίας μας, ο μεγάλος τομέας, ο παραγωγικός, του κράτους.
Τώρα που έπεσε ο προστατευτισμός και διαλύθηκαν, ιδιωτικοποιήθηκαν οι επιχειρήσεις του κράτους βλέπουμε τα έμπρακτα αποτελέσματα των θεωρητικών ανοησιών τους.
Επιχειρήσεις που περνάνε σε ξένα χέρια, αφελληνίζονται και αρκετές φορές σε ξένα κρατικά χέρια.
Η κομματοκρατία και το πρωθυπουργικό συγκεντρωτικό καθεστώς είναι τα παραπροϊόντα της εξάρτησης ή αν θέλετε η παγίωση της εξάρτησης σε μία κοινωνία που δεν μπορεί να ζήσει γιατί δεν υπάρχουν δουλειές, δεν υπάρχει κλιμακούμενος προστατευτισμός, γιατί υπάρχουν συμφέροντα να αγοράζουμε από την Γερμανία κλπ. από τις βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες. Γιατί δεν μπορεί να γίνει συσσώρευση επειδή η χώρα αφαιμάζεται από τα δάνεια και τους τόκους.
Πρόσφατο κατόρθωμα τους το κλείσιμο των λιγνιτωρυχείων της χώρας στο όνομα της πράσινης ανάπτυξης, έτσι εισάγουμε ανεμογεννήτριες αλλά και φυσικό αέριο για να στηρίξουν την αδιάλειπτη λειτουργία τους προκαλώντας απίστευτη οικολογική καταστροφή στα βουνά και στα δάση της χώρας μας.
Ας δούμε τώρα αν έτσι είναι, δηλαδή ο λαός αν θα κάνει πέρα τα υφιστάμενα κόμματα και τους πολιτικούς.
να θέσουν την κοινωνία σε μια συνολική πορεία ανέλιξης. Φοβούνται ότι μια κοινωνία που θα αντιμετωπίσει δυναμικά τις προκλήσεις της, θα είναι μια κοινωνία που δεν θα ανεχτεί άλλο το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα.
Το ίδιο καθεστώς ο λαός δεν θα το ανεχθεί, αλλά αφού το ίδιο πολιτικό καθεστώς θα έχει βάλει την κοινωνία σε μια συνολική πορεία ανέλιξης θα παύσει να υφίσταται αυτό το καθεστώς, θα έχουμε άλλο με τους ίδιους στο περίπου πολιτικούς οπότε γιατί να τους κάνει πέρα;
Πρακτικά αυτό όμως δεν γίνεται.
Να είσαι εντολοδόχος της ντόπιας και ξένης ολιγαρχίας και ταυτόχρονα να την πολεμάς είναι νοητικά δύσκολη η κατανόηση τέτοιων ακροβατισμών.
Όταν σαπίσει κάτι πρέπει να το πετάξεις, να το αποκόψεις από το σώμα της κοινωνίας.
Να δούμε μερικά παραδείγματα ανοχής από καθεστώτα που βάλανε την κοινωνία σε μια συνολική πορεία ανέλιξης.
Ερντογάν
εναντίον των κεμαλιστών και πιστών Ευρωατλαντιστών μέχρι πραξικόπημα του σκαρώσανε. Αστική τάξη χωρισμένη σε δύο κομμάτια.
Αφού εδραιώθηκε έθεσε την κοινωνία σε μια συνολική πορεία ανέλιξης παρόλο που δρά υπέρ της αστικής τάξης της χώρας του και του πλουτισμού πέριξ αυτών, οικογενειοκρατία κλπ.
Δεν νομίζω να πιστεύει κανένας ότι δεν υπάρχει κομματοκρατία στην Τουρκία.
Η κοινωνία τον ανέχεται αυτόν και το κόμμα του 20 χρόνια.
Πούτιν.
Στην Ρωσία έχουμε μία πιό ομαλή εξέλιξη επειδή επιλέχθηκε από τον Μπορίς Γιέλτσιν για διάδοχός του.
Η κοινωνία τον ανέχεται αυτόν και το κόμμα του 24 χρόνια.
Δεν κατάφερε να ενσωματώσει την Ρωσία στο Δυτικό μπλόκ αν και προσπάθησε επειδή τα δυτικά σχέδια ήταν η διάλυση και η άλωση των πλούσιων πλουτοπαραγωγικών της πόρων.
Εκφράζει τον πόθο του λαού για επιβίωση αλλά και της αστικής τάξης ενάντια στις απροκάλυπτες προκλήσεις των ιμπεριαλιστών.
Διαβάστε και το αστείο της χρονιάς.
Από την άλλη έχουμε τον Στουρνάρα να μας λέει ότι Θα χρειαστούν άλλα 40 χρόνια για να διασφαλίσει η Ελλάδα την ευημερία της ανπροχωρήσουν αποφασιστικά ορισμένες βασικές μεταρρυθμίσεις και ότι θα επιτυγχάνουμε ως πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 2% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση.
Έτσι ώστε να φτάσουμε το χρέος στο 60% του ΑΕΠ σε 40 περίπου χρόνια. Είναι κάτι εφικτό και οφείλουμε να το κληροδοτήσουμε στα παιδιά και τα εγγόνια μας»,
Ερχόμαστε στο τι πρέπει να γίνει.
Ξεκινάμε με τι δεν πρέπει να γίνεται.
Εξάρτηση από κάθε πηγή ντόπια και ξένη ολιγαρχία, Πολυεθνικές, Καρτέλ, Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, συντεχνίες. Αθρόα εισαγωγή ξένου κεφαλαίου, δάνεια κλπ.
Προσπάθεια επίλυσης του δημογραφικού από τους πρόσφυγες, μετανάστες, λαθρομετανάστες.
Πρωθυπουργικό κράτος.
Κομματοκρατία.
Και τι πρέπει να γίνεται.
Ευρύτατη θέσπιση νομοθετικού έργου μέσω δημοψηφισμάτων.
Δεσμευτικός χαρακτήρας τους και αν συγκεντρωθεί κάποιος αριθμός υπογραφών δικαίωμα για να εισαχθεί προς δημοψήφισμα το προτεινόμενο νομοσχέδιο.
Ιστοσελίδες που θα έχουν όλη την επιχειρηματολογία και τον αντίλογο για κάθε εισαγόμενο νομοσχέδιο για να μπορεί ο κάθε ψηφοφόρος να κρίνει τι να ψηφίσει.
Πρόβλεψη για δωρεάν χώρους συναθροίσεων για την ανάπτυξη και την εξάσκηση της διαλεκτικής επί των κοινωνικών, οικονομικών και εθνικών θεμάτων.
Δημόσιος έλεγχος οικονομικών και ευρύτατη ψηφοφορία για τις διάφορες καίριας σημασίας επάνδρωσης θέσεων του δημόσιου και δικαστικού τομέα, ανακλητότητα όπως και βαριές ποινές για ευθύνες τους.
Κατάργηση όλου του μνημονιακού πακέτου.
Και κάθε ντιρεκτίβας της ΕΕ που είναι ενάντια στα συμφέροντα του ελληνικού λαού.
Δημιουργία καινούργιου νομίσματος για να αποκτήσουμε δική μας νομισματική πολιτική.
Ανασυγκρότηση γεωργικής, βιοτεχνικής, βιομηχανικής παραγωγής και επανακρατικοποίηση επιχειρήσεων που πουλήθηκαν μέσα στο μνημονιακό καθεστώς.
Παραγωγικός δημόσιος τομέας.
Όπου χρειάζεται προστατευτισμός.
Κλιμακωτή φορολογία του πλούτου.
Αυτά είναι μερικά βασικά μέτρα ( οι κόκκινες γραμμές αν θέλετε) που μας γλυτώνουν από την κομματοκρατία, τις συντεχνίες, την ξένη εξάρτηση, την ντόπια ολιγαρχία.
Και όχι οι ανοησίες περί μεταρρυθμίσεων των αμόρφωτων πτυχιούχων.
Πώς γίνονται αυτά.
Αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο.
Ακόμα και σε επαναστατικά κόμματα όπως οι μπολσεβίκοι πού πήραν την εξουσία στα χέρια τους ο εσωκομματικός αγώνας ξεκίνησε το 1923 και έληξε την δεκαετία του 1930 με νίκη των κομματικών στελεχών ( παγίωση στην θέση τους και των προνομίων που απέρρεαν από την ανάλογη θέση) και εκπρόσωπό τους τον Στάλιν.
Αν θυμόμαστε τι είχαμε γράψει στην αρχή.
Αν θεωρήσουμε όμως τον πολιτικό στίβο σαν θέατρο συμφερόντων ατόμων, συντεχνιών, ομάδων, τάξεων όπως και είναι τότε θα καταλάβουμε ότι ο καθένας αγωνίζεται χρησιμοποιώντας ότι όπλα έχει για να καλυτερεύσει, να πλουτίσει την ζωή του και για να αποκτήσει ένα όνομα (το χιλιοειπωμένο, ξέρεις ποιος είμαι εγώ; ) αδιαφορώντας παντελώς για τον συμπολίτη του. Φυσικά να αποκτήσει και εξουσία.
Έτσι γυρνάμε στην πείρα της παρισινής κομμούνας και της αρχαίας ελλάδας.
Την ιστορία δεν μπορούμε να την προδικάσουμε γιατί μπορεί να βρεθούμε πρό
μεγάλων εκπλήξεων.
Στο καθεστώς της κομματοκρατίας δεν υπάρχει πτυχή του κοινωνικού και του κρατικού βίου που να μην υπηρετεί πρωτίστως (ή αποκλειστικά) τα κόμματα. Το Σύνταγμα το συντάσσουν τα κόμματα, το ψηφίζουν τα κόμματα, το αναθεωρούν τα κόμματα, ερήμην του λαού. Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (εγγυητή του πολιτεύματος) τον εκλέγουν τα κόμματα, με παρασκηνιακό μεταξύ τους αλισβερίσι. Τους προέδρους των ανώτατων δικαστηρίων, το ίδιο. Την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, επίσης. Ο συνδικαλισμός είναι κομματικός: υπηρετεί τις σκοπιμότητες των κομμάτων, όχι τα συμφέροντα των εργαζομένων. Η τοπική δήθεν αυτοδιοίκηση κομματικά κατευθυνόμενη. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης διαπλεκόμενα με τα κόμματα. Οι εκλογές πρυτάνεων και προέδρων τμημάτων στα πανεπιστήμια έχουν προαποφασιστεί στα κομματικά γραφεία. Τα διοικητικά συμβούλια επιστημονικών συλλόγων, επιμελητηρίων, κρατικών θεάτρων, ερευνητικών ινστιτούτων, δημόσιων και ημιδημόσιων οργανισμών κοινής ωφέλειας κομματοκρατούνται. Το ίδιο και οι συνελεύσεις πανεπιστημιακών τμημάτων, οι σχολικές εφορείες, οι αγροτικοί συνεταιρισμοί, οι σύλλογοι των αποδήμων σε κάθε γωνιά της γης. Καθεστώς στην κυριολεξία ολοκληρωτικό, η κομματοκρατία δυναστεύει ανάλγητα το κοινωνικό σώμα, το φιμώνει, το εκβαρβαρώνει.
(ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
Διαβάστε ένα άρθρο, το παρακάτω που αφορά την κομματοκρατία στην Κύπρο.
Κομματοκρατία, η ολιγαρχία που εξουσιάζει την κοινωνία
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΝΑΓΗ*
Μετά από αρκετή σκέψη και με αφορμή τη δράση και συμπεριφορά των ηνιόχων των κομματικών ομάδων και του περίγυρου τους αποφάσισα να καταθέσω τη δική μου θεώρηση και τους προβληματισμούς μου που εγείρονται και αφορούν το μοναδικό φαινόμενο της κομματοκρατίας, το "βαθύ κράτος" για το οποίο πλήρωσαν παλαιότερες γενιές, για το οποίο πληρώνουν οι σημερινές γενιές και για το οποίο θα πληρώνουν οι νεότερες.
Ο χαρακτηρισμός "βαθύ κράτος" δεν αποδίδεται σε κάποια θεσμοθετημένη εξουσία όπως τον στρατό στην περίπτωση της γειτονικής Τουρκίας ή τους τραπεζίτες στις μακρινές Η.Π.Α αλλά σε μια νοοτροπία που διακατέχει το σύνολο του πολιτικού συστήματος της χώρας μας σύμφωνα με την οποία το κομματικό συμφέρον προτάσσεται υπεράνω του κοινωνικού οφέλους και των πολιτών. Στο καθεστώς αυτό της κυπριακής κομματοκρατίας δεν υπάρχει πτυχή του κοινωνικού ή του κρατικού βίου που να μην υπηρετεί τα κόμματα. Τα διοικητικά συμβούλια των ημικρατικών οργανισμών, ορισμένων επιστημονικών και ερευνητικών ινστιτούτων κομματοκρατούνται. Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι ως επί το πλείστον κομματικά κατευθυνόμενη. Ο συνδικαλισμός είναι κομματικός εφόσον απαρτίζεται από κομματικούς και υπηρετεί σε μεγάλο βαθμό τις σκοπιμότητες των κομμάτων. Με λίγα λόγια το κομματικό κατεστημένο χρησιμοποιεί το κράτος εφαρμόζοντας πολιτικές οι οποίες ενώ θα έπρεπε να αποβλέπουν στην εξυπηρέτηση του συνόλου της κοινωνίας και των πολιτών αυτής, στην ουσία εξυπηρετούν είτε μέλη του κομματικού σωλήνα είτε ομάδων δύναμης πέριξ του κομματικού σωλήνα είτε επιμέρους μικρότερων ομάδων της κοινωνίας - πελατειακό κράτος - για να τις εντάξουν στην κομματική λεγεώνα.
Την ίδια στιγμή οι πολιτικές δυνάμεις εξουσίας στοχεύουν στη διάλυση του κοινωνικού ιστού - που κατά την άποψη μου το έχουν επιτύχει σε σημαντικό βαθμό, πολιτική που εφαρμόστηκε με ιδιαίτερα έντονο και απροκάλυπτο ύφος κατά την μνημονιακή εποχή και συνεχίζεται και στην μετά μνημονίου περίοδο - και στην πορεία διαχειρίζονται τις κοινωνικές ομάδες με όρους ατομικότητας. Απευθύνονται δηλαδή στις διάφορες ομάδες της κοινωνίας χωριστά, εκμεταλλεύονται τα διαπλεκόμενα με αυτά μέσα μαζικής ενημέρωσης σε περιπτώσεις κατά τις οποίες συναντούν αντίσταση και επιφέρουν καθοριστικές αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς και κατ' επέκταση στον κοινωνικό ιστό με τη μέθοδο της "ταχείας συνδιαβούλευσης" και τη μέθοδο "φωνή βοώντος εν τη ερήμω". Από την άλλη, οι υπόλοιπες κομματικές δυνάμεις, μεγάλες και μικρές, σε μια προσπάθεια να μείνουν στην αμαξοστοιχία των εξελίξεων και να μην εκτροχιαστούν σπεύδουν να εκφράσουν την αντίθεση τους στις κυβερνητικές πολιτικές -έστω και αν κάποιες στην πραγματικότητα δεν διαφωνούν επί της ουσίας- στηρίζοντας τις ομάδες που βρίσκονται υπό τα κυβερνητικά πυρά.
Για τη γέννηση, ανάπτυξη και εδραίωση της κομματοκρατίας ως πολιτική νοοτροπία και συμπεριφορά στον τόπο μας, έχουν σύμφωνα με τη δική μου θεώρηση συνεισφέρει όλα σχεδόν τα κόμματα -κυρίως τα "παλαιά"- που διάβηκαν το κατώφλι είτε του νομοθετικού είτε του εκτελεστικού σώματος. Τα αποτελέσματα της πρακτικής αυτής δεν είναι άλλα παρά το κοινωνικό και αξιακό τέλμα που ζούμε στην καθημερινότητα μας σε συνδυασμό με το οικονομικό βούλιαγμα του τόπου και τις επακόλουθες αυτού συνέπειες. Η θλιβερή αυτή πραγματικότητα είναι λίγο-πολύ αντιληπτή από όλους μας. Το πιο θλιβερό ή ακόμη και σχιζοφρενικό αν μπορώ να το χαρακτηρίσω είναι η διαιώνιση αυτής της κατάστασης από τους ίδιους τους παθόντες καθώς ο ίδιος ο πολίτης τρέχει να υποστηρίξει και να συντηρήσει την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων.
Η κομματοκρατία είναι όπως τον γόρδιο δεσμό, ένα πολύπλοκο και βαθιά ριζωμένο σύστημα της κυπριακής κοινωνίας στο οποίο οφείλεται η κατάντια της χώρας μας. Δεν τρέφω ψευδαισθήσεις, δεν πιστεύω πως οι επερχόμενες βουλευτικές εκλογές θα μεταμορφώσουν την κυπριακή πολιτεία, δεν πιστεύω πως οι νέοι εκλελεγμένοι του νομοθετικού σώματος θα επιφέρουν την αλλαγή γιατί αποτελούν μέρος του συστήματος. Η κατάργηση των κομμάτων από την άλλη δεν μπορεί να αποτελέσει τη λύση του γόρδιου δεσμού της κομματοκρατίας. Πώς θα μπορέσουμε όμως να απαλλαγούμε από το φαινόμενο της κομματοκρατίας; Πώς θα επέλθει μια συνολική μεταβολή του πολιτικού μας συστήματος και επαναφορά της δημοκρατίας, του δημοκρατικού πολιτεύματος που έχουμε κληρονομήσει από τους προγόνους μας; Μπορεί η ψήφος του εκάστοτε πολίτη να σηματοδοτήσει την αλλαγή;
Παναγιώτης Παναγή
Εκπαιδευτικός Δημοτικής Εκπαίδευσης
Μέλος Δ.Σ Α.Κ.ί.Δ.Α
https://paideia-news.com/kommatokratia,-i-oligarxia-poy-eksoysiazei-tin-koinonia-21381d
Προφητικός Obama-Η Ρωσία νούμερο 1 εχθρός των ΗΠΑ-Το πιο σημαντικό-κράτος στον κόσμο
Από iskra
12/12/2023
Ο βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Barack Obama αποδεικνύεται προφητικός
Παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα και όσα τα mainstream μέσα
ενημέρωσης επιθυμούν να περάσουν, αυτή τη στιγμή το πιο επιδραστικό κράτος στον
κόσμο δεν είναι οι ΗΠΑ αλλά η Ρωσία.
Ο βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Barack
Obama αποδεικνύεται προφητικός.
Όπως είχε πει στους τότε μελλοντικούς στρατιωτικούς ηγέτες της Αμερικής, στις
28 Μαΐου 2014:
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι και παραμένουν το νούμερο ένα απαραίτητο έθνος.
Αυτό ισχύει για τον αιώνα που πέρασε και θα ισχύει για τον αιώνα που έρχεται.
Η επιθετικότητα της Ρωσίας προς τα πρώην σοβιετικά κράτη αναστατώνει τις
ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ενώ η οικονομική άνοδος και η στρατιωτική εμβέλεια της
Κίνας προκαλούν ανησυχία τους γείτονές της.
Από τη Βραζιλία μέχρι την Ινδία ανερχόμενες μεσαίες τάξεις μας
ανταγωνίζονται και οι κυβερνήσεις τους αναζητούν μεγαλύτερο λόγο στα παγκόσμια
φόρουμ.
Είναι καθήκον της γενιάς σας να αντεπεξέλθει σε αυτόν τον νέο κόσμο».
Με άλλα λόγια, αυτός ο νεοσυντηρητικός Πρόεδρος έλεγε στους μελλοντικούς
στρατιωτικούς ηγέτες της Αμερικής ότι όλα τα έθνη εκτός από την Αμερική είναι
«απαραίτητα».
Οι στρατιωτικοί ξέρουν τι σημαίνει αυτός ο όρος: σημαίνει τι πληρώνονται για να
κάνουν (να καταστρέψουν αυτά τα άλλα έθνη) και ο Obama σε εκείνη τη συνάντηση
ισχυρίστηκε ξεκάθαρα ότι η Ρωσία είναι ο κύριος εχθρός της Αμερικής (ίσως μαζί
με την Κίνα).
Φυσικά, ο πρώην πρόεδρος παρουσίαζε την κατάσταση στην Ουκρανία το 2014 ως
δημοκρατικό πραξικόπημα…
Υπό αυτή την άποψη, την οποία εξέφρασε ο Obama, τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία ο
Πρόεδρος Truman είχε διαμορφώσει ως ένα απλό φόρουμ ομιλίας και όχι ως η
δημοκρατική ομοσπονδία όλων των κυβερνήσεων του κόσμου όπως σκόπευε ο
προκάτοχός του Πρόεδρος, η «διεθνής τάξη είναι βασισμένη σε
κανόνες» που έχουν δημιουργηθεί από τις ΗΠΑ.
Στα μάτια του Obama και άλλων νεοσυντηρητικών, η Ρωσία και η Κίνα είναι οι
μεγάλοι ανταγωνιστές των ΗΠΑ, και για αυτό ο στρατός της Αμερικής έχει ευθύνη
να αλλάξει καθεστώς σε αυτές τις χώρες, δεδομένου ότι αυτά τα δύο έθνη αλλά και
τα άλλα έθνη των BRICS «αναζητούν μεγαλύτερο λόγο στα παγκόσμια φόρουμ»).
Τα κατάφωρα ψεύδη…
Ο Obama, παράλληλα, προσπάθησε να δώσει μια άλλη εικόνα για τη ρωσική
οικονομία.
Όπως έλεγε, οι μετανάστες δεν επιλέγουν τη Μόσχα.
Το προσδόκιμο ζωής είναι περίπου τα 60 έτη…
Ο πληθυσμός συρρικνώνεται… Όλα αυτά, όμως, ήταν κατάφωρα ψεύδη.
Απεναντίας, οι «η Αμερική και οι σύμμαχοί της είναι σαφώς φθίνουσες δυνάμεις».
Για παράδειγμα, όσον αφορά το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, ο κόσμος από το 1990
έως το 2022 αυξήθηκε 5,58 φορές, η Ρωσία αυξήθηκε 5,33 φορές, οι Η.Π.Α.
αυξήθηκε 4,24 φορές, η ΕΕ 3,90 φορές και η Κίνα 21,83 φορές.
Ο λόγος για τις χαμηλότερες επιδόσεις της Ρωσίας κατά τη διάρκεια αυτής της
περιόδου ήταν ότι τη δεκαετία του 1990 (τα πρώτα δέκα χρόνια της περιόδου) οι
Η.Π.Α. ήλεγχε τη Ρωσία μέσω του πρώην προέδρου Yeltchin.
Όταν όμως ο Putin ανήλθε στον προεδρικό θώκο, η ρωσική οικονομία εκτοξεύθηκε
σαν πύραυλος και συνεχίζει να το κάνει.
Από το 1998 και εξής η κατάσταση άλλαξε…
Επίσης, σε αυτά τα 25 χρόνια, η οικονομία της Κίνας αναπτύχθηκε 6,4 φορές
(«x6,4»), της Ρωσίας 5,9 φορές, της Ινδίας 2,96 φορές, των ΗΠΑ 1,36 φορές, της
ΕΕ αναπτύχθηκε 1,40 φορές, η Ιαπωνία αυξήθηκε 1,17 φορές και η Νότια Κορέα 2,37
φορές.
Ιδού η απόδοση όλου του κόσμου τα 25 αυτά χρόνια:
25-ετ.=22/7=x3,14
Άρα: x3,14 είναι η παγκόσμια μέση απόδοση την τελευταία 25ετία.
Με άλλα λόγια: ενώ η Ινδία είχε ελαφρώς χειρότερη επίδοση από τον παγκόσμιο
μέσο όρο, οι ΗΠΑ, η ΕΕ, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα είχαν σημαντικά χειρότερη
επίδοση κατά τη διάρκεια αυτών των 25 ετών.
Έτσι, όσο ο Putin είναι στην εξουσία (2000-2022), η ρωσική οικονομία αποδίδει
σχεδόν το ίδιο καλά με την Κίνα.
Για αυτό το αμερικανικό καθεστώς και οι σύμμαχοί του θέλουν να απαλλαγούν από
τον Putin και τον Χi… και για αυτόν τον λόγο θέλουν να κάνουν στη Ρωσία και την
Κίνα ό,τι έχουν ήδη κάνει στο Ιράκ, τη Συρία, την Ουκρανία και τη Λιβύη, και
αυτό προσπαθούν να κάνουν στο Ιράν και τη Βενεζουέλα: να τους κατακτήσουν και
να τους καταστρέψουν προς όφελος κάποιων αμερικανικών τζακιών…
Στις 11 Δεκεμβρίου 2023, ο Αλέξανδρος Μερκούρης, ο
οποίος είναι ίσως ο πιο ενημερωμένος και αξιόπιστος σχολιαστής διεθνών σχέσεων
στον κόσμο, περιέγραψε λεπτομερώς με ποιον τρόπο, βάσει των τρεχόντων
στοιχείων, ξεκάθαρα πλέον η Ρωσία είναι το πιο σημαντικό έθνος του κόσμου.
Όλοι θα πρέπει να δουν αυτό το βίντεο, αλλά, φυσικά, οι «ειδήσεις» των ΗΠΑ και
των συμμαχικών μέσων ενημέρωσης, που παρουσίαζαν τον Putin ως απομονωμένο, θα
το κρύψουν.
Ακριβώς όπως τα ΜΜΕ των ΗΠΑ και των συμμαχικών «ειδήσεων» κρύβουν από
το κοινό ότι η «δημοκρατική επανάσταση» του Maidan του Φεβρουαρίου 2014 στην
Ουκρανία ήταν στην πραγματικότητα το πραξικόπημα του Obama.
Κρύβουν επίσης ότι από το 1980 η οικονομική ανάπτυξη της Αμερικής υστερεί σε
σχέση με τον παγκόσμιο μέσο όρο, ότι από το 2015 η Κίνα έχει τη μεγαλύτερη
οικονομία στον κόσμο και ότι η Ρωσία αναπτύσσεται σχεδόν τόσο γρήγορα όσο και η
Κίνα.
Αυτή είναι πολλή αλήθεια που πρέπει να κρύβεται από το κοινό σε μια
«δημοκρατία».
ΤΕΛΟΣ.