Να ξεκινήσουμε με ένα θέμα επικαιρότητας.

Το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ.

Επειδή αρκετοί δημοσιογράφοι παριστάνουν τους έκπληκτους να τους θυμίσουμε ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει στην ελλάδα.

Για την ακρίβεια όλα αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν.

Να δύο παλαιότερες τρανταχτές περιπτώσεις που αποκαλύφτηκαν.

Γιατί το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ περιέχει και τις δύο μορφές.

Όπως περιγράφονται παρακάτω.

Περίπτωση Αθανασόπουλου με το σκάνδαλο του καλαμποκιού.

Και η υπόθεση Πατέρα που αφορά την λειτουργία κομμάτων και κράτους (Κομματοκρατία).

…η υπόθεση αυτή αφορούσε την πώληση γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού από την ελληνική κρατική εταιρεία ITCO σε χώρες της ΕΟΚ, το οποίο είχε ψευδώς χαρακτηριστεί ως ελληνικό από τα στελέχη του υπουργείου Οικονομικών, προκειμένου η Ελλάδα να έχει όφελος και να εισπράξει κοινοτικές επιδοτήσεις. Επρόκειτο για χαρακτηριστική περίπτωση απάτης.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστειλε κλιμάκιο ελέγχου και παρά τις προσπάθειες των ελληνικών αρχών να περάσουν το καλαμπόκι ως ελληνικό, το αποτέλεσμα ήταν η αποκάλυψη της πλαστογράφησης και της απάτης. Η Κομισιόν προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εναντίον της Ελλάδας, η οποία δικάσθηκε ερήμην και καταδικάστηκε το 1989. Η ζημιά για το ελληνικό κράτος ανήλθε σε 600.000.000 δραχμές (περί τα 1,7 εκατ. ευρώ).

https://slpress.gr/istorimata/ti-sinevi-me-to-skandalo-tou-kalampokiou-to-1986/

29-11-2019

Η ειλικρίνεια του κ. Πατέρα είναι αφοπλιστική. Ζήτησε και πήρε υπόσχεση για τη θέση του διοικητή νοσοκομείου. Αντάλλαγμα; Αποχώρηση από τους ΑΝΕΛ και προσχώρησή του στη ΝΔ του κ. Μητσοτάκη.

Μάθαμε πολλά από την παρουσία του κ.Πατέρα στον ΣΚΑΪ. Οχι πως αγνοούσαμε τα περισσότερα.

[Γκρούεζας]: κινηματογραφικός ρόλος που ενσάρκωσε ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος στην ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο». Συνώνυμο του τοπικού κομματάρχη. Επιδέξιος, καταφερτζής, άνθρωπος της πιάτσας που κουβαλάει χιλιάδες ψήφους στην πλάτη του και… κάνει σλάλομ στους κομματικούς μηχανισμούς της Αθήνας.

Στο νότιο βασίλειο της Ευρώπης, εκεί όπου η φαιδρά πορτοκαλέα ποτέ δεν έριξε τα άνθη της και έστεκε πάντα αειθαλής και καρπερή, τύποι σαν τον Γκρούεζα υπάρχουν, δεν είναι προϊόν μυθοπλασίας. Κι αν νομίζουμε πως ο γέλωτας που σκορπάει στην οθόνη είναι απλώς ένα κατάλοιπο μιας άλλης Ελλάδας (προνεωτερικής που λέει και ο Σακελλάρης Σκουμπουρδής), μάλλον αδυνατούμε να κατανοήσουμε τις λεπτές αποχρώσεις του βαθυκράτους.

Η περίπτωση του Κωνσταντίνου Πατέρα που για ελάχιστες ώρες χρίστηκε διοικητής του Νοσοκομείου Καρδίτσας και τελικά παραιτήθηκε έπειτα από τον σάλο που προκλήθηκε γύρω από την κομματική σκοπιμότητα της πρόσληψής του, είναι ενδεικτική.

Έτσι γίνονται οι παστρικές δουλειές μεταξύ Αθήνας και επαρχίας. Ένα κλασικό «εμπόριο» μεταξύ ανθρώπων που κουβαλούν στον ασκό τους τούς ψηφοφόρους.

Η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου ασχολήθηκε με την ηλικία του ανδρός (περπατάει ήδη την όγδοη δεκαετία της ζωής του). Καλά, να είναι ο άνθρωπος να ζήσει ως τα εκατό. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο στην περίπτωσή του. Αν και δεν μπορείς να μην θαυμάσεις την γεροντολαγνεία που ήταν πάντα ίδιον του δημόσιου βίου αυτής της χώρας.

Κάπως έτσι, όμως, μάς διέφυγε το μείζον στην υπόθεση και, ευτυχώς, ήρθε ο ίδιος να μας το υπενθυμίσει σήμερα (27/11) με δηλώσεις του στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ. Ιδού τι είπε «έξω καρδιά» και ουχί sotto voce: «Εγώ θα γύριζα στη ΝΔ, γιατί είχα προσχωρήσει στους ΑΝΕΛ. Είχα πάρει χιλιάδες σταυρούς και είχα μια δύναμη, είχα ένα στρατό δικό μου στα Τρίκαλα. Με καλέσανε κάτω (στην Αθήνα), διότι με ήθελε τότε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως και πραγματοποίησα το ραντεβού. Είπα "θα γυρίσω πίσω, κύριε πρόεδρε, να σας βοηθήσω αφού θέλετε τη βοήθειά μου, αν έχετε την ευγενή καλοσύνη όταν γίνετε πρωθυπουργός και μπορείτε και θέλετε, δώστε μου μια από αυτές τις θέσεις"».

Αν δεν το καταλάβατε: έτσι γίνονται οι παστρικές δουλειές μεταξύ Αθήνας και επαρχίας. Ένα κλασικό «εμπόριο» μεταξύ ανθρώπων που κουβαλούν στον ασκό τους τούς ψηφοφόρους και κάνουν κομματικό νταραβέρι ακόμη και με τον αρχηγό του κόμματος. Και, φυσικά, όλο αυτό δεν γίνεται για την ιδεολογία του κόμματος ή για το καλό της πατρίδας (βρε αδελφέ!), αλλά γιατί κάτι πρέπει να αποκομίσουμε κι εμείς.

Ακόμη κι αν αυτός ο… Γκρούεζας μάς τελείωσε νωρίς, άλλος θα έρθει σύντομα.

Ομως, ο κ. Πατέρας δεν περιορίστηκε μόνο στη δική του περίπτωση. Μίλησε ευθαρσώς και για το τι συμβαίνει στον κρατικό μηχανισμό και τους τρόπους που αυτός στελεχώνεται. Μίλησε για σχέση που εξαρτάται από το δούναι και λαβείν που μετριέται σε μερικές χιλιάδες ψήφους.

Θα πρέπει να μας κάνει εντύπωση; Μήπως εδώ δεν ζούμε τόσα χρόνια; Μήπως ο κομματισμός δεν είναι ένα από τα βαρέα και ανθυγιεινά του δημόσιου βίου αυτής της χώρας; Επιπροσθέτως, όσοι πιστεύουν πως η κρίση μάς έκανε καλύτερους ή μάς έβαλε στη διαδικασία της αυτογνωσίας και της εσωτερικής αλλαγής, καλό είναι να γυρίσει πλευρό γιατί θα πιαστεί από το ένα.

Ακόμη κι αν αυτός ο… Γκρούεζας μάς τελείωσε νωρίς, άλλος θα έρθει σύντομα. Δόξα να έχει το κόμμα (το κάθε κυβερνητικό κόμμα) έχουμε πολλούς από δαύτους να περιμένουν στην ουρά για να «τρουπώσουν».

https://www.andro.gr/apopsi/partisanship-in-greece/

Πάμε στο κύριο άρθρο που αφορά το μεταναστευτικό.

Διαβάζουμε βαρύγδουπους τίτλους άρθρων, ανόητων και πονηρών αρθρογραφούντων.

Βενιζέλος «ισοπεδώνει» Γεραπετριτη για τα «έκτακτα μέτρα» στο προσφυγικό.

ΕΕΔΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ! «ΚΑΤΑΚΕΡΑΥΝΩΝΟΥΝ» την τροπολογία Πλεύρη...

Να ξεκινήσουμε με τα αρχικά, τι είναι το άσυλο; και τι μας λέει η σύμβαση της Γενεύης για τους πρόσφυγες πού την έχουν κάνει σημαία οι δικαιωματιστές.

Από τα παρακάτω βλέπουμε ότι πρόσφυγας θεωρείτε μόνο όποιος διώκεται λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων.

Δεύτερο δεν διώκονται ποινικά μόνο αν παρανόμως εισέλθουν από συνορεύουσα γειτονική χώρα που τους απειλεί.

Και τρίτο ο σοβαρός έλεγχος από την χώρα υποδοχής για το αν έχουν διαπραχθεί εγκλήματα από τον υποψήφιο πρόσφυγα.

Για ποια σύμβαση της Γενεύης μιλάνε οι δικαιωματιστές για όλους τους υπόλοιπους;

Πού «κολλάνε» τα υπόλοιπα; Φτώχεια, ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι κλπ.

Με αυτή την λογική δεν θα έπρεπε να υπήρχουν άνθρωποι παρά μόνο στις ανεπτυγμένες χώρες.

Από όλους αυτούς που μας έρχονται καραβιές-καραβιές, πόσοι από αυτούς είναι πραγματικοί πρόσφυγες; Σχεδόν κανένας ή και κανένας αλλά ακόμα και αν υπάρχουν ελάχιστοι το κράτος υποδοχής μπορεί να τους φυλακίσει μιάς και δεν μπήκαν από διπλανή χώρα που διώκονται από αυτή.

Μιλάμε δηλαδή για λαθρομετανάστες δεν υπάρχουν πρόσφυγες κάτι πραγματικοί πρόσφυγες, κούρδοι από την γειτονική Τουρκία διαμένοντες στο λαύριο που υπήρχαν, έπρεπε να εκκενωθεί η δομή τους για λόγους νομιμότητας και «ασφάλειας των ίδιων των προσφύγων» όπως υποκριτικά δηλώνουν οι αρμόδιες αρχές. Και ενώ εδώ και χρόνια, κάνουν τη ζωή των Κούρδων προσφύγων δύσκολη, κόβοντας τη χρηματοδότηση της δομής (που επί της ουσίας λειτουργούσε αυτοοργανωμένα εδώ και καιρό) και παρενοχλώντας συχνά τους διαμένοντες σε αυτή, φτάνουμε λίγες μέρες πριν τη συνάντηση Μητσοτάκη και Ερντογάν να προχωράνε σε εκκένωση του κτιρίου και μεταφορά των πολιτικών προσφύγων στο καμπ της Μαλακάσας. Ένα δώρο προς τον Σουλτάνο, για τον κατευνασμό των απαιτήσεων του, ως ένδειξη καλής θέλησης ενός «συμμάχου» και «φίλου» έτοιμου να υποχωρήσει.

https://edromos.gr/thysia-sti-synekmetalleysi-oi-koyrdoi-politikoi-prosfyges/

Από την ιστοσελίδα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR)

https://www.unhcr.org/gr/poioi-eimaste

Διαβάζουμε από την ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΟΥ 1951 ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ.

Υπογράφηκε στην Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951.

ΓΕΝΙΚΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
"Καθορισμός του όρου πρόσφυξ"
Αρθρον 2. - Παντός προσώπου όπερ συνεπεία γεγονότων επελθόντων πρό της 1ης
Ιανουαρίου 1951 και δεδικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής, θρησκείας,
εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων ευρίσκεται εκτός της
χώρας της οποίας έχει την υπηκοότητα και δεν δύναται ή , λόγω του φόβου
τούτου, δεν επιθυμεί να απολαύη της προστασίας της χώρας ταύτης…

ΣΤ. Αι διατάξεις της Συμβάσεως ταύτης δεν εφαρμόζονται επί προσώπων δια
τα οποία υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύη τις ότι : α) έχουν διαπράξει
εγκλήματα κατά της ειρήνης, έγκλημα πολέμου ή έγκλημα κατά της ανθρωπότητος
εν τη εννοία των διεθνών συμφωνιών αίτινες συνήφθησαν επί σκοπώ
αντιμετωπίσεως των αδικημάτων τούτων.- β) έχουν διαπράξει σοβαρόν αδίκημα
του κοινού ποινικού δικαίου ευρισκόμενα εκτός της χώρας της εισδοχής πριν ή
γίνουν ταύτα δεκτά ως πρόσφυγες υπό της χώρας ταύτης.- γ) είναι ένοχα
ενεργειών αντιθέτων προς τους σκοπούς και τας αρχάς των Ηνωμένων Εθνών

Πρόσφυγες παρανόμως διαμένοντες επί του εδάφους της χώρας της
εισδοχής
Αρθρον 31. - Αι Συμβαλλόμεναι Χώραι δεν θα επιβάλλουν ποινικάς
κυρώσεις εις πρόσφυγας λόγω παρανόμου εισόδου ή διαμονής, εάν ούτοι
προερχόμενοι απ' ευθείας εκ χώρας ένθα η ζωή ή η ελευθερία αυτών ηπειλείτο, εν
τη εννοία του άρθρου 1, εισέρχωνται ή ευρίσκωνται ήδη επί του εδάφους αυτών
άνευ αδείας, υπό την επιφύλαξιν πάντως ότι ούτοι αφ' ενός μεν θα παρουσιαστούν
αμελλητί εις τας αρχάς αφ' ετέρου δε θα δώσουν επαρκείς εξηγήσεις περί της
παρανόμου αυτών εισόδου ή διαμονής.

«Το δουλεμπόριο»- Η αλήθεια για το μεταναστευτικό όπως την γράφει ο Στάθης Σταυρόπουλος

ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Το δουλεμπόριο

Το προσφυγικό είναι ένα πρόβλημα που δεν λύνεται. Και δεν θα λυθεί μέσα στο πλαίσιο του κυρίαρχου γεωπολιτικού συστήματος, ούτε στο πλαίσιο του υπάρχοντος κοινωνικοπολιτικού συστήματος επίσης.

Πρώτον: η Δύση εξαπολύει πολέμους, διασπείρει τη φτώχεια κι εξάγει «Δημοκρατία», με αποτέλεσμα να δημιουργεί συνεχώς προσφυγικά κύματα (και από εμπόλεμες χώρες, και από απλώς φτωχές).

Δεύτερον: τερατώδεις μηχανισμοί στη Δύση βγάζουν δισεκατομμύρια και από την διακίνηση (το δουλεμπόριο) και από την εκμετάλλευση των προσφύγων ως άλλων σκλάβων στην παραγωγή ( βιομηχανική και αγροτική καταστρέφοντας ταυτοχρόνως τα εργασιακά δικαιώματα των εγχώριων εργατών και εργαζόμενων.

Μέσω των ΜΚΟ όχι μόνον διακινούνται δισεκατομμύρια για την υποδοχή και διαχείριση προσφύγων , αλλά ξεπλένονται διεσεκατομμύρια και δισεκατομμύρια μαύρου χρήματος.

Τρίτον : μέσα στους πρόσφυγες παρεισφρύουν βαλτοί ,πράκτορες, φανατικοί, ισλαμιστές και κάθε άλλης καρυδιάς καρύδι, οι οποίοι συντηρούν στις χώρες υποδοχής τον «πόλεμο των πολιτισμών». Με τον οποίον οι άρχουσες τάξεις διαχειρίζονται τους γηγενείς πληθυσμούς στην κατεύθυνση του φόβου , της εξαθλίωσης και της χειραγώγησης. Και του αυταρχισμού.

Τέταρτον : Οι περισσότεροι πρόσφυγες δεν ενσωματώνονται στις κοινωνίες που εισέρχονται, ζουν σε γκέτο και εξακολουθούν έτσι, έως τρίτης και τέταρτης γενεάς, ή θέλουν να επιβάλουν (ακόμα και πολλοί από όσους μορφώνονται) τον δικό τους τρόπο ζωής . Ενίοτε με ισλαμιστικά κριτήρια.

Πέμπτον: κάθε θεωρία πολυπολιτισμικότητας έχει καταρρεύσει. Στη θέση της αναδύονται WOKE αστειότητες και ακροδεξιές ακρότητες. Στο μεταξύ , η μέση ηλικία στην Αφρική είναι γύρω στα 19 έτη ενώ στην Ευρώπη πάνω από τα 45 έτη. Το δημογραφικό πρόβλημα λαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις.

Συνεπώς, το προσφυγικό- μεταναστευτικό πρόβλημα δεν πρόκειται να λυθεί μέσα στο παρόν γεωπολιτικό-κοινωνικό-οικονομικό σύστημα.

ΥΓ. Το δουλεμπόριο είναι ο τέταρτος τζίρος στον πλανήτη, μετά τα όπλα, τα φάρμακα και τα ναρκωτικά.

https://www.militaire.gr/to-doylemporio-i-alitheia-gia-to-metanasteytiko-opos-tin-grafei-o-stathis-stayropoylos/

Ο γόρδιος δεσμός του μεταναστευτικού – Άσυλο και υποκρισία

11/07/2025

ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Το νέο κύμα παράνομης μετανάστευσης, αυτή τη φορά από τη Λιβύη, επαναφέρει στην πρώτη γραμμή το καυτό αυτό κοινωνικό, ανθρωπιστικό, οικονομικό, αλλά και εθνικό ζήτημα. Η κυβέρνηση πάγωσε για ένα τρίμηνο τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων για παροχή ασύλου και προανήγγειλε τη δημιουργία κλειστής δομής στην Κρήτη, λες κι αυτά τα μέτρα είναι ικανά να λύσουν το πρόβλημα.

Επειδή γι' αυτό πρόβλημα η ΕΕ κοροϊδεύει τον εαυτό της όλα αυτά τα χρόνια, είναι σκόπιμο η δημόσια συζήτηση να πάει στην ουσία και να μην πελαγοδρομεί σε νομικισμούς και κάθε είδους ιδεοληψίες. Κι αυτό αφορά πρωτίστως τις χώρες-μέλη που η γεωγραφία τις έχει μετατρέψει σε πύλες, με αποτέλεσμα να υφίστανται μακράν τη μεγαλύτερη πίεση. Έχει κρίσιμη σημασία να συζητήσουμε για την ουσία, επειδή αυτή είναι που σε τελευταία ανάλυση πρέπει να προσδιορίσει και το νομικό πλαίσιο και τις σχετικές πολιτικές της ΕΕ και των κρατών-μελών.

Το πρόβλημα δεν είναι ο θεσμός του ασύλου, ο οποίος είναι ιερός και πρέπει να διαφυλαχθεί. Το πρόβλημα είναι ότι οι δικαιωματιστές-εθνομηδενιστές οπαδοί της παγκοσμιοποίησης έχουν ξεχειλώσει απαράδεκτα την έννοια του ασύλου. Το άσυλο θερμοθετήθηκε για πρόσωπα που διώκονται ή απειλούνται συγκεκριμένα στην πατρίδα τους, λόγω της ιδεολογίας, της θρησκείας, της πολιτικής δράσης τους κλπ. Στα πρόσωπα αυτά πρέπει να παρέχεται προστασία, αλλά πρέπει και να επιστρέφουν στην πατρίδα τους όταν εκλείψουν οι λόγοι που τους μετέτρεψαν σε πρόσφυγες.

Το άσυλο, πάντως, δεν θεσμοθετήθηκε για όλους όσους ζουν σε μία χώρα όπου λαμβάνουν χώρα ένοπλες συγκρούσεις και πολύ περισσότερο δεν θεσμοθετήθηκε για όσους επιδιώκουν μία καλύτερη ζωή, μακριά από τη μιζέρια που βιώνουν στον τόπο τους. Και επειδή ο καθένας που ζητάει άσυλο μπορεί να ισχυρίζεται ό,τι θέλει για να επιτύχει τον σκοπό του, οι υπηρεσίες εξέτασης των αιτήσεων πρέπει να έχουν ξεκάθαρες οδηγίες για το ποιοι δικαιούνται άσυλο. Επίσης –κι αυτό είναι κρίσιμο– οι αιτήσεις πρέπει να διεκπεραιώνονται ταχύτατα. Πρέπει να συγκροτηθεί ο αναγκαίος αριθμός επιτροπών, ώστε η αίτηση να έχει γίνει δεκτή ή να έχει απορριφθεί σε 1-2 μήνες. Και βεβαίως όσοι δεν δικαιούνται άσυλο πρέπει να επαναπατρίζονται ή επαναπροωθούνται.

"Δοκιμάστε κι όποιος τα καταφέρει!"

Τα πράγματα δεν θα είχαν φθάσει στο σημερινό σημείο εάν δεν υπήρχε η ανοχή της παράνομης μετανάστευσης εκ μέρους των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Αυτή η έμπρακτη ανοχή πηγάζει από την υφέρπουσα αντίληψη ότι οι ευρωπαϊκές χώρες θα λύσουν το δημογραφικό τους πρόβλημα, μέσω της ενσωμάτωσης παράνομων μεταναστών. Πηγάζει, επίσης, από την έλλειψη εργατικών χεριών κυρίως για βαριές χειρωνακτικές εργασίες, τις οποίες αποφεύγουν οι Ευρωπαίοι. Αυτός είναι ο λόγος που η ΕΕ χρηματοδοτεί γενναιόδωρα όλα αυτά τα χρόνια τις κάθε είδους ΜΚΟ, που με το αζημίωτο λειτουργούν σαν "μεταναστοπατέρες", διευκολύνοντας με κάθε τρόπο και σ' όλα τα επίπεδα την παράνομη μετανάστευση.

Και το δημογραφικό και η έλλειψη εργατικών χεριών για χειρωνακτικές εργασίες είναι υπαρκτά προβλήματα. Δεν λύνονται, όμως, με ανομολόγητες πρακτικές, δια της διολισθήσεως, δηλαδή με την ανοχή της παράνομης μετανάστευσης. Για δεκαετίες εφαρμόζεται η πρακτική "όποιος πνιγεί πνίγηκε, αλλά όποιος καταφέρει και τρυπώσει στην Ευρώπη θα τον ανεχθούν να ζει για πολλά χρόνια στο περιθώριο της κοινωνίας, ως φθηνή εργατική δύναμη".

Οι κυβερνήσεις και τα κόμματα στις χώρες-μέλη οφείλουν να θέσουν προς συζήτηση τα σχετικά ζητήματα, ώστε οι ευρωπαϊκές κοινωνίες να απαντήσουν, έχοντας συνείδηση και των θετικών και των αρνητικών που προσκομίζει σε μία κοινωνία η μετανάστευση. Όποια χώρα-μέλος, άλλωστε, κρίνει ότι έχει ανάγκη μετανάστες είναι πολύ πιο υγιές από κάθε άποψη να ακολουθήσει τον δρόμο της συντεταγμένης νόμιμης μετανάστευσης –όπου είναι δυνατόν μέσω διακρατικών συμφωνιών, με χώρες που "εξάγουν" μετανάστες– παρά την τρέχουσα πρακτική, να στέλνει η Ευρώπη εμμέσως πλην σαφώς το μήνυμα: "δοκιμάστε κι όποιος τα καταφέρει…"!

Η εκκαθάριση των αιτήσεων για παροχή ασύλου στη βάση ξεκάθαρων οδηγιών, που να μην αντανακλούν το ξεχείλωμα της έννοιας του ασύλου, όπως αυτό έχει προκύψει από τους επαγγελματίες του μεταναστευτικού, είναι αναγκαία, αλλά όχι και ικανή συνθήκη για να λυθεί ο γόρδιος δεσμός της παράνομης μετανάστευσης. Το ίδιο ισχύει και για άλλα μέτρα, όπως η αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων και ο αυστηρός έλεγχος των εμπλεκομένων ΜΚΟ, που συχνά λειτουργούν σαν πέμπτη φάλαγγα των διακινητών.

Άσυλο και υποκρισία

Κρίσιμη σημασία έχει όσοι εισέρχονται παράνομα στην Ελλάδα να μεταφέρονται σε κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα μέχρι να εξεταστεί η αίτηση για παροχή ασύλου. Και βεβαίως εάν αυτή απορριφθεί να παραμένουν εκεί μέχρι την επαναπροώθησή τους, ή τον επαναπατρισμό τους. Για το πως μπορεί να γίνει αυτό θα αναφερθώ σε επόμενο άρθρο μου. Το κρίσιμο εδώ, πάντως, είναι η λέξη "κλειστά", η απαγόρευση δηλαδή των εγκλείστων να κυκλοφορούν εκτός αυτών των κέντρων.

Τα κέντρα αυτά μπορούν να κατασκευαστούν στην ηπειρωτική Ελλάδα, ή σε απομονωμένο μικρά νησιά που βρίσκονται μακριά από την Τουρκία. Για να απαξιώσουν μία τέτοια λύση, μία κατηγορία σχολιαστών ισχυρίζεται ότι θα πρόκειται για εξορία σε ξερονήσια. Μπορεί οι λέξεις να έχουν ιδεολογική φόρτιση, λόγω των μετεμφυλιακών τόπων εξορίας των αριστερών, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για τελείως διαφορετικό πράγμα. Η ρητορική περί εξορίας είναι ή αταβιστική ή υποκρύπτει πρόθεση μη απέλασης.

Όσοι είναι αντίθετοι με τέτοιου είδους μέτρα, που μπορούν πραγματικά να συμβάλουν στη λύση του προβλήματος, οφείλουν να απαντήσουν στα ερωτήματα που αφορούν την ουσία κι όχι να κρύβονται πίσω από νομικά κι ανθρωπιστικού χαρακτήρα επιχειρήματα: Προφανώς, η συντριπτική-συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων δεν θέλει να ταλαιπωρούνται συνάνθρωποί μας, αλλά δεν είναι και διατεθειμένη να μετατρέψει την Ελλάδα σε "ξέφραγο αμπέλι".

Όσοι προτάσσουν τον "ανθρωπισμό" –είτε υποκριτικά, είτε ειλικρινώς–, ζητώντας ουσιαστικά να συνεχιστεί ανεμπόδιστα η εισροή παράνομων μεταναστών, ας αναλογιστούν ότι στην πράξη αυτό οδηγεί σε κατάρρευση του κοινωνικού ιστού, δηλαδή στη μετατροπή της πατρίδας μας από χώρα σε χώρο. Ας αναλογιστούν ότι με τη στάση τους εξ αντιδιαστολής τροφοδοτούν την ξενοφοβία, εξωθώντας μάλιστα τη διογκούμενη δυσαρέσκεια των ντόπιων σε εκρηκτικές αντιδράσεις και πιθανότατα σε συγκρούσεις…

https://slpress.gr/politiki/o-gordios-desmos-tou-metanasteftikou-asilo-kai-ipokrisia/

Ο γόρδιος δεσμός του μεταναστευτικού προβλήματος της Ελλάδας

18 April 2012

Γράφει ο Γιάννης Κολοβός*

Τον Ιούλιο του 2009 ο επίτροπος για θέματα Δικαιοσύνης και Ασφάλειας κ. Jacques Barrot επισήμανε ότι «υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αποσταθεροποίησης της Ελληνικής Δημοκρατίας εξαιτίας των εντελώς ανεξέλεγκτων μεταναστευτικών κυμάτων» (Καθημερινή, 3/7/2009) ενώ τον Μάιο του 2011 ο τότε υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χρήστος Παπουτσής υπογράμμιζε ότι «Με ευθύνη όλων των πολιτικών δυνάμεων επιτρέψαμε [το θέμα της παράνομης μετανάστευσης] να γίνει στην ουσία μία βόμβα στην ποδιά της ελληνικής κοινωνίας» (Ελευθεροτυπία, 22/5/2011). Πώς όμως φθάσαμε ως εδώ;

Η κατάσταση σήμερα

Σύμφωνα με στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Πληθυσμού και Κοινωνικής Συνοχής, τον Σεπτέμβριο του 2011 ο αριθμός των νομίμων μεταναστών στην χώρα μας ανερχόταν σε 621.178 άτομα (478.166 με άδειες παραμονής σε ισχύ και 143.012 με απλές βεβαιώσεις). Νομίμως στην χώρα μας διέμεναν επίσης 162.587 Βορειοηπειρώτες κάτοχοι Ειδικού Δελτίου Ταυτότητας Ομογενούς και Άδειας Διαμονής Ενιαίου Τύπου, 4.312 ομογενείς από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ και 8.500 ομογενείς από άλλες χώρες. Το 69,5% των αδειών παραμονής μη-ομογενών βρίσκεται στα χέρια Αλβανών (431.735 άδειες) και κατόπιν στα χέρια Ουκρανών (21.998 άδειες) και Πακιστανών (19.204 άδειες) [Free Sunday, 2/10/2011].

Ο αριθμός των παρανόμων μεταναστών είναι άγνωστος και μπορεί να βασισθεί μόνο σε εκτιμήσεις λόγω του δυναμισμού του φαινομένου (πολλές δεκάδες χιλιάδες παράνομοι μετανάστες εισέρχονται κάθε χρόνο στην χώρα μας). Το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) εκτίμησε ότι το 2010 ο αριθμός των παρανόμων μεταναστών στην Ελλάδα ανερχόταν σε 470.000 (Καθημερινή, 16/1/2011). Το 2009 ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ πρέσβυς ε.τ. Ιωάννης Κοραντής υποστήριξε σε συνέντευξή του (Athens News, 28/9/2009) ότι ο συνολικός αριθμός εκ των υστέρων νομιμοποιημένων και παράνομων μεταναστών στην χώρα ανερχόταν σε 1.800.000 άτομα εκ των οποίων μόνο 600.000 είχαν συμμετάσχει στις διαδικασίες εκ των υστέρων νομιμοποίησης. Πιο πρόσφατα, πηγές από το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ ανέβαζαν τον αριθμό στα 2.300.000 (Ελευθεροτυπία, 22/9/2011).

Μία ένδειξη για το τι συμβαίνει στα σύνορα μας δίνουν τα στατιστικά στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. Σύμφωνα με αυτά το 2011 συνελήφθησαν για παράνομη είσοδο ή διαμονή στην χώρα 99.368 αλλοδαποί (μείωση 25% σε σχέση με το 2010). Την ίδια χρονική περίοδο οι πραγματοποιηθείσες απελάσεις και οι επαναπατρισμοί παρανόμων μεταναστών ήταν περίπου 25.000. Τα ίδια στοιχεία δείχνουν ότι το πρόβλημα οξύνθηκε κατά το 2011 στα ελληνοτουρκικά χερσαία σύνορα (Έβρος) όπου υπήρξε αύξηση των συλλήψεων κατά 16,7%. Η πλειονότητα των συλληφθέντων ήταν Αφγανοί (28.528 συλλήψεις), Πακιστανοί (19.975 συλλήψεις) και Αλβανοί (11.733 συλλήψεις). Αυτό που θα πρέπει να υπογραμμισθεί είναι ότι η μείωση του αριθμού των συλληφθέντων για παράνομη είσοδο ή διαμονή στην χώρα μας αποδίδεται, σύμφωνα με το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ., «στην κατάργηση (από τον Δεκέμβριο του 2010) της βίζας για τους Αλβανούς υπηκόους, στους οποίους επετράπη η ελεύθερη παραμονή στη χώρα για διάστημα τριών μηνών» (Καθημερινή, 13/3/2012).

Τα στοιχεία συλλήψεων και πραγματοποιηθεισών απελάσεων κατά τα 10 τελευταία έτη είναι:

ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Προέλευση

2001

2002

2003

2004

2005

2006

2007

2008

2009

2010

Αλβανία

173.957

36.827

35.789

31.637

52.132

57.466

66.818

72.443

63.563

50.175

Λοιποί

45.641

21.403

15.242

13.350

14.219

37.773

45.546

73.894

62.582

82.349

ΣΥΝΟΛΟ

219.598

58.230

51.031

44.987

66.351

95.239

112.364

146.337

126.145

132.524

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙΣΕΣ ΑΠΕΛΑΣΕΙΣ

2001

2002

2003

2004

2005

2006

2007

2008

2009

2010

13.242

11.778

14.222

15.168

20.461

17.650

17.077

20.555

20.342

52.469

Πηγή: Στοιχεία ΕΛ.ΑΣ και Υπουργείου Εσωτερικών

Τα συμπτώματα της ανύπαρκτης μεταναστευτικής πολιτικής

Η ασθένεια που μαστίζει διαχρονικά την ελληνική πολιτική ηγεσία στο θέμα αυτό είναι η ανυπαρξία μεταναστευτικής πολιτικής. Η ασθένεια αυτή καταδεικνύεται από δύο βασικά συμπτώματα: α) την αυξημένη συμμετοχή αλλοδαπών στην βαριά εγκληματικότητα και β) στα αυξημένα ποσοστά ανεργίας και φτώχειας μεταξύ των αλλοδαπών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, η συμμετοχή των αλλοδαπών στους συλληφθέντες δράστες κάποιων βαριών εγκλημάτων κατά το 2011 έχει ως εξής :

• για ανθρωποκτονίες αλλοδαποί ήταν το 41% των συλληφθέντων
• για βιασμούς αλλοδαποί ήταν το 46% των συλληφθέντων
• για κλοπές-διαρρήξεις αλλοδαποί ήταν το 44% των συλληφθέντων
• για ληστείες αλλοδαποί ήταν το 54% των συλληφθέντων

Καθίσταται, λοιπόν, εμφανές ότι η συμμετοχή των αλλοδαπών στην βαριά εγκληματικότητα είναι πολλαπλάσια του ποσοστού τους στον πληθυσμό.

Επιπλέον, η Έρευνα Εργατικού Δυναμικού για το δ' τρίμηνο του 2011 έδειξε ότι το ποσοστό ανεργίας των ατόμων με ξένη υπηκοότητα ανέρχεται στο 25,2% σε σύγκριση με το ποσοστό ανεργίας των Ελλήνων υπηκόων το οποίο ανέρχεται στο 20,2% (Δελτίο Τύπου Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, 15/3/2012). Επίσης, σύμφωνα με στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών, το 45,9% των υπηκόων τρίτων χωρών ηλικίας 18 ετών και άνω ανήκει σε ομάδα υψηλού κινδύνου φτώχειας (Επίκαιρα, τ. 126, 15/3-21/3/2012).

Και τα δύο αυτά στοιχεία αποτελούν σοβαρές ενδείξεις ότι η μεταναστευτική πολιτική της χώρας πάσχει. Η ανύπαρκτη μεταναστευτική πολιτική επιφέρει δυσμενείς συνέπειες στην ελληνική κοινωνία και οικονομία.

Οι συνέπειες της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης

Ο κίνδυνος για την εθνική ασφάλεια

Όταν διασχίζουν παρανόμως τα σύνορά μας πολλές δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι σε ετήσια βάση επί πολλά έτη, αυτό καταδεικνύει ότι η χώρα μας αδυνατεί να ελέγξει τα σύνορά της και επομένως να ασκήσει μία βασική λειτουργία εθνικής κυριαρχίας. Επιπλέον, το γεγονός ότι εισέρχονται και παραμένουν στην Ελλάδα άνθρωποι άγνωστης προέλευσης με άγνωστα κίνητρα αποτελεί από μόνο του έναν κίνδυνο εθνικής ασφάλειας. Όπως ορθά υπογραμμίζει ο καθηγητής Ιωάννης Μάζης «Πρέπει απαραιτήτως να προστατευθεί ο ελλαδικός χώρος από την εισαγωγή πάσης φύσεως εθνοτικο-πολιτισμικών διενέξεων και γεωπολιτισμικών αντιμαχιών, δυναμένων να κλιμακωθούν σε ευθείες και άμεσες απειλές κατά της Εθνικής Ασφάλειας. Πρέπει να αποφευχθεί, συνεπώς, ο σχηματισμός 'παράλληλων κοινωνιών' (γκετοποίηση) στο πλαίσιο του ελληνικού εθνικού κοινωνικού σχηματισμού που θα έχει ως συνέπεια τη διάρρηξη του κοινωνικού ιστού, την ανατροπή συγκεκριμένων, όσο και κρίσιμων για την Εθνική Ασφάλεια, δημογραφικών ισορροπιών και την εμφάνιση, μακροπροθέσμως, εσωτερικών εθνοπολιτισμικών διενέξεων» (Γεωστρατηγική, τ. 11, Μαϊος-Αύγουστος 2007).

Μία παράμετρος του κινδύνου για την εθνική ασφάλεια προέρχεται από το γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητα των κατόχων αδειών παραμονής προέρχεται από την Αλβανία, μία γειτονική χώρα με αμφίθυμα – αν όχι εχθρικά – αισθήματα απέναντι στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τα ευρήματα της δημοσκόπησης Balkan Monitor της εταιρείας Gallup για το 2010, το 62,8% των Αλβανών της Αλβανίας υποστηρίζει την δημιουργία της «Μεγάλης Αλβανίας». Ο Σταύρος Τζίμας κάνει λόγο για ύπαρξη «εθνικιστικού κλίματος που εξαπλώνεται στην αλβανική κοινωνία, ιδιαίτερα στη νεολαία, με έντονα ανθελληνικά χαρακτηριστικά» (Καθημερινή, 17/8/2010). Μάλιστα, ο ίδιος επισημαίνει ότι «Στην Αλβανία μεγάλο μέρος της πνευματικής και πολιτικής ελίτ έχει αρχίσει να γοητεύεται από την ιδέα όχι της 'Μεγάλης' αλλά της 'Φυσικής Αλβανίας'. Κατά τους εμπνευστές της, θα περιλαμβάνει τα εδάφη όπου ζουν Αλβανοί: το ελεύθερο Κόσοβο και τα σκλαβωμένα τμήματα σε Ελλάδα (Ήπειρος), ΠΓΔΜ (δυτικές επαρχίες), Μαυροβούνιο και νότια Σερβία (Πρέσεβο, Μπουγιάνοβατς)» (Καθημερινή, 17/8/2010). Αξίζει να υπενθυμισθεί ότι από μία τέτοια οπτική διαπνέονται και σχολικά βιβλία που διδάσκονται στην γειτονική χώρα (Πρώτο Θέμα, 31/10/2010).

Κατά τον Γιώργο Δελαστίκ «ένας εθνικιστικός πυρετός υποβόσκει στην αλβανική κοινωνία» ενώ υπογραμμίζει ότι «Δεν έχουμε αντιληφθεί τις συνέπειες και τη δυναμική του γεγονότος ότι ο αλβανικός λαός βρίσκεται σε φάση εθνικής ολοκλήρωσης, συνένωσης των αλβανικών πληθυσμών των Βαλκανίων σε ενιαίο κράτος. Η νίκη της απόσπασης με τη βία των όπλων του Κόσοβου από τη Σερβία…έχει δώσει νέα ώθηση στον αλβανικό εθνικισμό. Έπεισε τους Αλβανούς ότι η χρήση βίας σε όλα τα επίπεδα είναι ο σωστός τρόπος για να πετύχουν τους εθνικούς τους στόχους» (Επίκαιρα, τ. 45, 26/8-1/9/2010).

Μία άλλη κρίσιμη παράμετρος για την εθνική ασφάλεια είναι το ότι στην χώρα εγκαθίστανται μουσουλμανικοί πληθυσμοί και μάλιστα προερχόμενοι από χώρες όπου υπάρχει έξαρση του ισλαμικού φονταμενταλισμού (πχ. Πακιστάν, Μπανγκλαντές, Αφγανιστάν). Όπως επισημαίνει ο γενικός διευθυντής του ΕΛΙΑΜΕΠ κ. Θάνος Ντόκος «η σημαντικότερη τρομοκρατική απειλή σήμερα προέρχεται από τη δράση των 'ενδογενών' οργανώσεων σε μουσουλμανικές χώρες με σοβαρά εσωτερικά προβλήματα ή σε ευρωπαϊκές χώρες με μεγάλες μουσουλμανικές κοινότητες» (Καθημερινή, 11/9/2011).

Σύμφωνα με απόρρητο τηλεγράφημα της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα το οποίο διέρρευσε μέσω Wikileaks, ο τότε υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης σε συνάντησή του με τον τότε πρέσβυ των ΗΠΑ κ. Daniel Speckhard στις 4 Νοεμβρίου 2009, αναφερόμενος στην διεθνή τρομοκρατία υποστήριξε ότι «υποψιάζεται πως η Ελλάδα έχει γίνει βάση υποστήριξης αλλά χωρίς να υπάρχουν σοβαρά δίκτυα τρομοκρατών εν λειτουργία» (Καθημερινή, 20/3/2011). Ας σημειωθεί ότι η πρεσβεία των ΗΠΑ είχε επισημάνει, ήδη από το 2006, στην ελληνική κυβέρνηση «τον πραγματικό κίνδυνο της εισόδου στην Ελλάδα ισλαμιστών ή άλλων εξτρεμιστών, οι οποίοι πιθανώς να κρύβονται ανάμεσα σε χιλιάδες Ιρακινούς, Πακιστανούς κ.α. παράνομους μετανάστες» (Καθημερινή, 20/3/2011).

Τέλος, μία άλλη παράμετρος αφορά στον κίνδυνο για την δημόσια υγεία καθώς στους πληθυσμούς των μεταναστών εμφανίζονται σε ποσοστό υψηλότερο από ότι στον γηγενή πληθυσμό διάφορες ασθένειες όπως η ελονοσία, η φυματίωση, η ηπατίτιδα Β, ο τυφοειδής πυρετός, διάφορες δερματικές παθήσεις και το AIDS (Πρώτο Θέμα, 24/4/2011).

Ο κίνδυνος για την κοινωνική συνοχή

Σημαντικός είναι και ο κίνδυνος για την κοινωνική συνοχή ο οποίος αναδύεται λόγω της αυξημένης εισροής μεταναστών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EU Demography Report 2010, 50/2011, 1 April 2011) o πληθυσμός των ξένων υπηκόων στην Ελλάδα καταγράφεται στα 954.800 άτομα και αποτελεί το 8,4% του πληθυσμού της χώρας (μ.ο. ΕΕ: 6,5%). Από αυτούς μόνο το 1,4% (163.100 άτομα) προέρχονται από χώρες της ΕΕ (μ.ο. ΕΕ: 2,5%) ενώ το 7% (791.700 άτομα) προέρχεται από χώρες εκτός ΕΕ (μ.ο. ΕΕ: 4%). Δεδομένου του ότι οι προερχόμενοι από χώρες εκτός ΕΕ μετανάστες ενσωματώνονται σε μικρότερο βαθμό και με μεγαλύτερη δυσκολία συγκριτικά με εκείνους που προέρχονται από χώρες εντός ΕΕ, η κατάσταση στην χώρα μας δεν αποπνέει αισιοδοξία για την επίτευξη κοινωνική συνοχής. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε ότι οι ξένοι υπήκοοι στην Ελλάδα πλήττονται σε μεγαλύτερο ποσοστό από την ανεργία και αντιμετωπίζουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο φτώχειας, τότε η εικόνα δεν είναι καθόλου ρόδινη.

Επιπλέον, όπως τονίζει ο διδάσκων στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων κ. Κωνσταντίνος Γρίβας, «η μαζική είσοδος μουσουλμανικών πληθυσμών, δεδομένης της ιδιαίτερης ολιστικής ταυτότητας του Ισλάμ ως θρησκευτικού, πολιτικού, πολιτισμικού, κοινωνικού, δικαιικού, εκπαιδευτικού κ.λπ. συστήματος, που αποτρέπει τους μουσουλμάνους μετανάστες από το να ενταχθούν πλήρως στις δυτικές κοινωνίες, καθίσταται ένας επιπρόσθετος αποσταθεροποιητικός παράγοντας» (Επίκαιρα, τ. 79, 21/4-27/4/2011). Πράγματι οι μουσουλμανικές κοινότητες δείχνουν μία μεγάλη δυσκολία ενσωμάτωσης στις Δυτικές κοινωνίες και η παρουσία τους στις χώρες αυτές καταλήγει στην δημιουργία «παράλληλων κοινωνιών» που απλά συνυπάρχουν με την γηγενή κοινότητα χωρίς όμως να δημιουργούνται άλλοι δεσμοί μεταξύ τους. Οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι της ΕΕ σε ποσοστό 52% χαρακτηρίζουν την σχέση τους με τους γηγενείς ως «ανεκτική συνύπαρξη», το 33% των μουσουλμάνων της ΕΕ θεωρεί τον εαυτό του ως «μη-ενσωματωμένο» ενώ μόλις το 15% αυτοχαρακτηρίζεται ως «ενσωματωμένο» (Τα Νέα, 5-6/12/2009).

Η ενσωμάτωση των εκτός ΕΕ μεταναστών στην χώρα μας δυσχεραίνεται και από τις αρνητικές στάσεις των γηγενών απέναντί τους. Έρευνα της εταιρείας Κάπα Research έδειξε ότι το 51,6% των Ελλήνων θεωρεί την παρουσία των μεταναστών στην χώρα ως «απειλή» και μόνο το 30,6% ως «ευκαιρία». Επιπλέον, το 79,3% των Ελλήνων θεωρεί ότι οι μετανάστες που ζουν στην Ελλάδα είναι «πάρα πολλοί» (Αυγή, 25/12/2009). Η στάση αυτή των Ελλήνων είναι αναμενόμενη καθώς, όπως τονίζει ο Κωνσταντίνος Γρίβας, «είναι φυσικό και επόμενο για τον ντόπιο πληθυσμό να αντιδρά…όταν σε αυτόν επιβάλλεται από εξωγενείς παράγοντες μία νέα πληθυσμιακή, εθνοτική και πολιτισμική πραγματικότητα» (Επίκαιρα, τ. 59, 2/12-8/12/2010).

Σύμφωνα με πρόβλεψη του καθηγητή Μανόλη Δρεττάκη, το 2060 ο συνολικός πληθυσμός των μεταναστών στην χώρα θα είναι 2.392.531 άτομα και των Ελλήνων 8.902.133 (Αυγή, 24/7/2011). Δηλαδή οι μετανάστες θα αποτελούν το 21% του πληθυσμού της Ελλάδας. Ας σημειωθεί ότι από παλαιότερη πρόβλεψη του κ. Δρεττάκη με παρεμφερή ευρήματα προέκυπτε ότι στις νεότερες ηλικίες (0-14 ετών και 15-64 ετών) το ποσοστό των μεταναστών θα ανέρχεται περί το 30% του πληθυσμού της χώρας σε αυτές τις ηλικιακές κατηγορίες (Ελευθεροτυπία, 3/12/2009).

Οι οικονομικές επιπτώσεις

Η μετανάστευση επιβαρύνει την ελληνική κοινωνία με ένα τεράστιο οικονομικό κόστος, το οποίο δεν έχει ακόμα αποτιμηθεί επισήμως. Μερικές βασικές παράμετροι αυτού του κόστους είναι οι εξής:

– Κόστος αστυνόμευσης

Όπως έχει υπογραμμίσει ο ίδιος ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης «Καθημερινά, 14.000 αστυνομικοί απασχολούνται με εκατοντάδες μετανάστες που εισέρχονται λαθραία στη χώρα μας» (συνέντευξη στα Επίκαιρα, τ. 5, 20/11-26/11/2009). Επιπλέον, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης, την 1 Ιανουαρίου 2010 στις ελληνικές φυλακές υπήρχαν 11.364 κρατούμενοι, 6.307 εκ των οποίων ήταν αλλοδαποί (το 55,5%).

– Κόστος εμβασμάτων

Μία εκροή ρευστότητας από την ελληνική οικονομία αποτελούν τα εμβάσματα των μεταναστών προς τις χώρες καταγωγής τους. Σύμφωνα με στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας της Αλβανίας τα εμβάσματα των Αλβανών μεταναστών από την Ελλάδα προς την χώρα τους ανήλθαν σε 500 εκατ. ευρώ το 2005, σε 1 δισ. ευρώ το 2006 και σε 800 εκατ. ευρώ το 2008 (Καθημερινή, 14/8/2009). Αν, λοιπόν, συνυπολογιστούν τα εμβάσματα όλων των εθνοτήτων που διαβιούν στην Ελλάδα και επιχειρηθεί επίσης μία εκτίμηση και των εμβασμάτων που στέλνονται από τους μετανάστες στις χώρες καταγωγής τους μέσω άτυπων ή ανεπίσημων δικτύων, τότε η εκροή αυτή είναι πολύ σημαντική για την οικονομία της χώρας μας.

– Κόστος εκπαίδευσης

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Παιδείας, κατά το σχολικό έτος 2010-2011 φοίτησαν στα σχολεία της χώρας 157.201 αλλοδαποί, παλιννοστήσαντες και Ρομά μαθητές σε σύνολο 1.492.657 μαθητών, αποτελώντας έτσι το 10,53% του συνόλου των μαθητών. Σε νηπιαγωγεία φοίτησαν οι 20.862, σε δημοτικά οι 76.630 και σε γυμνάσια και λύκεια οι 59.709. Στην Αττική το ποσοστό των αλλοδαπών μαθητών ανέρχεται σε 14% ενώ η αναλογία τους σε σχολεία της Αθήνας κυμαίνεται από 5,4% μέχρι 83,74% (Καθημερινή, 27/11/2011).

– Κόστος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και ασφαλιστικών ταμείων

Όπως δήλωσε ο υπουργός Υγείας κ. Ανδρέας Λοβέρδος από το βήμα της Βουλής, το ετήσιο κόστος της παροχής υγειονομικών υπηρεσιών σε παράνομους μετανάστες και απόρους ανέρχεται στο ποσό των 150 εκατ. ευρώ (Πρακτικά Βουλής, 14/3/2011). Άλλη απώλεια αποτελεί η εισφοροδιαφυγή η οποία πλήττει τα ασφαλιστικά ταμεία και υπολογίζεται σε 8 δισ. ευρώ ετησίως (Τα Νέα, 3/3/2011). Σύμφωνα με στοιχεία της Ειδικής Υπηρεσίας Ελέγχων Ασφάλισης ΙΚΑ-ΕΤΑΜ τέσσερις στους δέκα ανασφάλιστους εργαζομένους είναι αλλοδαποί (Έθνος online, 1/2/2012).

– Κόστος παρεμπορίου

Η εξάπλωση του παρεμπορίου έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια φορολογικών εσόδων για το Κράτος, η οποία το 2009 ανήλθε – κατά το ΕΒΕΑ – σε 6 δισ. ευρώ (Καθημερινή, 11/3/2011).

Το κόστος από την μετανάστευση είναι τόσο μεγάλο ώστε «σοβαροί οικονομολόγοι που εμπλέκονται στη διαδικασία σύνταξης του νέου μνημονίου θεωρούν ότι η παράμετρος αυτή [το μεταναστευτικό πρόβλημα] επηρεάζει όλες τις μελέτες και τα συμπεράσματα που άπτονται του κόστους εργασίας στην Ελλάδα, και συνδέονται με τα δημοσιονομικά ελλείμματα» (Το Βήμα online, 1/2/2012). Ας σημειωθεί εξ' άλλου ότι, σύμφωνα με μελέτη του Δανικού υπουργείου Ενσωμάτωσης, η Δανία μέσα σε μία δεκαετία εξοικονόμησε 6,7 δισ. ευρώ σε κοινωνικές παροχές λόγω της εφαρμογής μίας αυστηρής μεταναστευτικής πολιτικής (Spiegel online, 29/4/2011).

Ποιος θα λύσει τον γόρδιο δεσμό;

Η Ελλάδα ακολούθησε μέχρι σήμερα μία «στρουθοκαμηλική» μεταναστευτική πολιτική η οποία χαρακτηριζόταν από αλλεπάλληλες εκ των υστέρων νομιμοποιήσεις παρανόμων μεταναστών (1997, 2001, 2005 και 2007), από μείωση των προϋποθέσεων ανανέωσης της άδειας παραμονής (μείωση αριθμού απαιτουμένων ενσήμων) αλλά και από προσπάθειες εκ των υστέρων νομιμοποίησης δια της πλαγίας οδού (πχ. πρόσφατο νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας). Αυτή η πολιτική όχι μόνο δεν έλυσε το πρόβλημα αλλά αντιθέτως το γιγάντωσε καθώς μετέδωσε στους επίδοξους παράνομους μετανάστες όλου του κόσμου την εικόνα ότι, αν καταφέρουν να εισέλθουν με οποιονδήποτε τρόπο στην Ελλάδα και να παραμείνουν σε αυτήν για κάποιο χρονικό διάστημα, αργά ή γρήγορα θα νομιμοποιηθούν! Αυτό δείχνει ότι ακόμα δεν υπάρχει στην χώρα μας βούληση για χάραξη σοβαρής μεταναστευτικής πολιτικής. Επιπλέον, το πολιτικό προσωπικό τα παραπέμπει όλα στην ΕΕ και στο όταν εκείνη θα… «δεήσει» να διαμορφώσει μία συνεκτική μεταναστευτική πολιτική. Μέχρι τότε όμως τι θα γίνει; Θα εξακολουθήσει η υφιστάμενη κατάσταση; Εκτός από την αποτροπή της παράνομης εισόδου στην χώρα και την επίταση των απελάσεων και του επαναπατρισμού των παρανόμων μεταναστών, αυτό που χρειαζόμαστε για την διαμόρφωση σοβαρής μεταναστευτικής πολιτικής είναι μία αποτίμηση των αναγκών της οικονομίας μας σε αλλοδαπό εργατικό δυναμικό (πόσοι, σε ποιούς κλάδους, με τι προσόντα, για πόσο χρονικό διάστημα) αλλά και των αντίστοιχων χωρητικοτήτων των υποδομών της χώρας αλλά και της ελληνικής κοινωνίας. Αν δεν γίνουν αυτά δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι.

* Ο Γιάννης Κολοβός είναι επικοινωνιολόγος. Με το θέμα της μετανάστευσης ασχολείται από το 1998 και έχει συγγράψει τα βιβλία «Το Κουτί της Πανδώρας: Παράνομη Μετανάστευση και Νομιμοποίηση στην Ελλάδα» (Αθήνα: Πελασγός 2003), «Το τέλος μίας ουτοπίας: η κατάρρευση των πολυπολιτισμικών κοινωνιών στην Δυτική Ευρώπη» (Αθήνα: Πελασγός 2008) και «Μεταναστευτική πολιτική και ενσωμάτωση μεταναστών: η περίπτωση της Ελλάδας» (Αθήνα: Πελασγός 2011). Από το 2009 συνεργάζεται με το Research Institute for European and American Studies (RIEAS) ως Research Associate σε θέματα μεταναστευτικής πολιτικής.

https://www.antibaro.gr/article/4297

Πώς μεταλλάσσεται η πολιτική του Κυριάκου για την παράνομη μετανάστευση

09/07/2025

Αλέξανδρος Μπελτές

Μιλώντας σήμερα στην Βουλή, μετά το χτεσινό διπλωματικό επεισόδιο στην Βεγγάζη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε, μεταξύ άλλων, τρίμηνη αναστολή εξέτασης αιτημάτων ασύλου για όσους καταφθάνουν στην Ελλάδα από Βόρεια Αφρική με πλωτά μέσα, τη δημιουργία μόνιμης κλειστής δομής στην Κρήτη (υπό την προαίρεση δημιουργίας μίας ακόμη) και την βούληση του για συνεργασία με τις δύο κυβερνήσεις της Λιβύης για το μεταναστευτικό.

Στην πραγματικότητα, το Μεταναστευτικό είναι τόσο μεγάλο και σύνθετο πρόβλημα, ώστε οι μέθοδοι προληπτικής και κατασταλτικής αντιμετώπισής του θα απαιτούσαν διακομματικές λύσεις. Γιατί, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει σε άλλες χώρες που αντικρύζουν τις συνέπειές του στην κοινωνία, την οικονομία και τη δημόσια τάξη, η Ελλάδα καλείται να χειριστεί την παράνομη μετανάστευση, επιπλέον, και ως πρόβλημα εθνικής ασφάλειας.

Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι, ανεξάρτητα από τη μικροκομματική στάση της αντιπολίτευσης, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση, για να επιτύχει κάτι καλό. Οι ρίζες του "κακού" με την παράνομη μετανάστευση πάνε πολύ πίσω. Όποιος συνομιλούσε με τον ίδιο, τους στενούς συνεργάτες ή προσωπικούς του φίλους την περίοδο που ήταν αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης (2016-2019), αποκόμιζε την εντύπωση ότι ο Μητσοτάκης έκρινε το Μεταναστευτικό, είτε σαν εμμονή μίας εσωκομματικής πτέρυγας της ΝΔ, είτε σαν πρόσκαιρη αναποδιά λόγω των λαθών του ΣΥΡΙΖΑ.

Το Φεβρουάριο του 2020, ο πρωθυπουργός απέστειλε τα ΜΑΤ κατά των διαμαρτυρόμενων κατοίκων στη Λέσβο και τη Χίο. Λες και οι φιλήσυχες κοινωνίες των νησιών να μεταμορφώθηκαν – ξαφνικά – σε απάνθρωπες και ξενοφοβικές, ενώ ως τότε συνέδραμαν, επί σειρά ετών, τους πρόσφυγες.

Το δε Μάρτιο του 2020, κατά την υβριδική επιχείρηση της Τουρκίας με τα κύματα μεταναστών στη μεθόριο του Έβρου, ο Μητσοτάκης ολιγωρούσε από το βράδυ της Πέμπτης (χρόνος έναρξης της "εισβολής") ως το μεσημέρι της Κυριακής. Τότε πλέον, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος, και ο γενικός γραμματέας του Γραφείου Πρωθυπουργού, Γρηγόρης Δημητριάδης, τον έπεισαν να λάβει αυτονόητες αποφάσεις. Το επιχείρημα, που μετέβαλε τη στάση του κ. Μητσοτάκη, ήταν ότι η κατάσταση αναρχίας θα μεταφερόταν γρήγορα από τα σύνορα στην πρωτεύουσα, με προφανείς συνέπειες για τη σταθερότητα της κυβέρνησης.

Άλλωστε, ο πρωθυπουργός έχει δημόσια παραδεχθεί ορισμένες λανθασμένες επιλογές του, δηλώνοντας το 2020 πως «με βάση όσα γνωρίζω σήμερα, αν τα γνώριζα πριν από έξι μήνες, δεν θα καταργούσα το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής – εξ ου και έσπευσα να το επανιδρύσω».

Ασφαλώς, μόνη η ίδρυση ενός υπουργείου δεν επιλύει κανένα θέμα, αν δεν συνοδεύεται από πραγματική και συνεχή πολιτική βούληση και από τις ενδεδειγμένες πρωτοβουλίες έναντι τρίτων κρατών – και όσων άλλων – εμπλέκονται στις μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές προς την Ελλάδα. Τρανταχτή απόδειξη αποτελεί η τρέχουσα κρίση σε – ολοένα και περισσότερες – ακτές της Κρήτης, η οποία διαφαινόταν ήδη από το φθινόπωρο του 2023, χωρίς το Μέγαρο Μαξίμου να "καταδεχθεί" να ασχοληθεί, μέχρι που το ποτήρι ξεχείλισε με την παράνομη μετανάστευση.

Παλινωδίες για την παράνομη μετανάστευση

Η παρούσα στήλη επεσήμαινε στις 28 Φεβρουαρίου 2024 ότι η κυβέρνηση είχε προειδοποιηθεί από τον Αιγύπτιο πρόεδρο, Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι, δύο χρόνια νωρίτερα, από το Φεβρουάριο του 2022. Όμως οι παλινωδίες, με προσωπική ευθύνη του πρωθυπουργού, συνεχίζονται με την παράνομη μετανάστευση, κυρίως, στα εξής σημεία:

Πρώτον, σε διάστημα μικρότερο των 15 ημερών, κατέρρευσε πλήρως το αφήγημα του κ. Μητσοτάκη ότι, χάρη στην απόφασή του για την αποστολή φρεγατών έξω από τα χωρικά ύδατα της Λιβύης, «δεν θα κάνουν κουμάντο οι διακινητές για το ποιος μπαίνει στην Ελλάδα». Φυσικά, δεν πρόκειται για αποτυχία του Πολεμικού Ναυτικού, που δεν εμπλέκεται ούτε σε αποστολές απώθησης ούτε σε αποστολές διάσωσης, αλλά για αποτυχημένους λεονταρισμούς της ηγετικής ομάδας του Μαξίμου.

Δεύτερον, αρκετοί διπλωμάτες επισημαίνουν αντιφάσεις σε όσα μεταδίδονται από την Αθήνα – μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας – προς ξένες κυβερνήσεις. Από τη μία πλευρά, ο πρωθυπουργός αναφέρει επανειλημμένα (κάποια στιγμή του ξέφυγε και δημόσια) ότι τα ελληνικά πλοία απλώς ειδοποιούν τις Αρχές της Λιβύης για τα πλοιάρια μεταναστών, ώστε αυτά να αναχαιτιστούν εντός των δικών της χωρικών υδάτων.

Από την άλλη πλευρά, ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, φέρεται να παρουσιάζει την εκδοχή ότι το Πολεμικό Ναυτικό ή η Ελληνική Ακτοφυλακή κάνουν επιχειρήσεις ανάσχεσης των πλοιαρίων, μετά την έξοδό τους από το όριο των λιβυκών χωρικών υδάτων. Με λίγα λόγια, αφενός δίνει – άθελά του – επιχειρήματα σε όσους επικρίνουν την Ελλάδα για τα λεγόμενα "pushbacks" και σκάβει το λάκκο όσων αξιωματικών και στελεχών ίσως κατηγορηθούν, κάποια στιγμή, γι' αυτά. Αφετέρου, δίνει εικόνα ανεπάρκειας του Ναυτικού και της Ακτοφυλακής, καθώς – παρά τις δήθεν επιχειρήσεις ανάσχεσης – χιλιάδες μετανάστες φθάνουν, καθημερινά, στην Κρήτη.

Τρίτον, πριν και μετά τη συνάντηση του Γεραπετρίτη με τον Αμερικανό ομόλογό του, Μάρκο Ρούμπιο (Χάγη, 25 Ιουνίου), η Αθήνα προσπάθησε να παρακινήσει την Ουάσιγκτον να παρέμβει στο Μεταναστευτικό. Μεταξύ άλλων, επισημάνθηκε ακόμα και ο κίνδυνος διατάραξης των – κοινού συμφέροντος – ενεργειακών σχεδίων στη Μεσόγειο. Θεωρητικά, η ιδέα και το αίτημα ενδεχομένως βρίσκονταν προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά πρακτικά δεν προέκυψε κανένα αποτέλεσμα.

Εικάζεται ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ούτε έχει λόγο να διακινδυνεύσει διατάραξη των εσωτερικών ισορροπιών στη Λιβύη (π.χ. να συνετίσει τον στρατάρχη Xαλίφα Χαφτάρ ως συνυπεύθυνο για τις αυξημένες μεταναστευτικές ροές) ούτε κρίνει πως υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για τη μελλοντική εκμετάλλευση υδρογονανθράκων από αμερικανικές εταιρίες.

Παράλληλα, ανεξάρτητα όσων συμβούν – και όσων χιλιάδων μεταναστών φτάσουν – στα νότια της Κρήτης, ο κ. Μητσοτάκης και, μέσω αυτού, η χώρα φέρουν ακόμα ένα βάρος: Στις 13 Μαΐου δεσμεύθηκε, προσωπικά, στον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς για την επιστροφή 80.000 κατόχων νόμιμων εγγράφων ασύλου από τη Γερμανία στην Ελλάδα. Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι, κατά τη γερμανική εκδοχή, 2.000 κάτοχοι τέτοιων εγγράφων ελληνικής έκδοσης φθάνουν κάθε μήνα στη Γερμανία, τότε ο συνολικός αριθμός διαρκώς αυξάνεται.

https://slpress.gr/ethnika/pos-metallassetai-i-politiki-tou-kiriakou-gia-tin-paranomi-metanastefsi/