Η φωτογραφία από το Ποντίκι.

Ερχόμαστε στο σημερινό άρθρο να δούμε πού οφείλετε αυτή η σταθεροποίηση και μικρή άνοδος της ΝΔ.

Πολλά μπορούν να ειπωθούν αλλά εδώ θα προτιμήσουμε να τα πάρουμε εξ αρχής με σειρά σπουδαιότητας.

Η ΝΔ είναι το κατεξοχήν κόμμα των πλουσίων.

Η ηγεσία της ΝΔ υποστήριζε και υποστηρίζει τους έχοντες και κατέχοντες.

Αυτοί στην ευρύτατη βάση τους είναι ένα ποσοστό του 30% - 35%

που, µε δια­βα­θµί­σεις, κα­τέ­χει το 80% του πλού­του και δεν έχει κα­µµιά διά­θε­ση να τον θέσει σε κίν­δυ­νο. Το κάτω 50% κα­τέ­χει, αντί­στοι­χα, µόλις το 4%!

Αυτό είναι σταθερό, τυφλά προσηλωμένο στην δυτική συμμαχία (ΗΠΑ, Γερμανία, Ευρωπαϊκή ένωση) σαν εγγυήτρια δύναμη των προνομίων τους.

Ότι και να γίνεται στην ελλάδα σε όλα τα επίπεδα θεωρείται φυσιολογικό, προσπαθούν να βρουν μία δικαιολογία για να συσπειρωθούν για την ακρίβεια τους την βρίσκει πάντα ο αρχηγός και το επιτελείο του όσο σαθρή και ανόητη να είναι αυτή γιατί το πρόβλημα δεν είναι η λογική, το δίκαιο αλλά η συσκότιση γιατί πίσω κρύβονται τα οικονομικά συμφέροντα τους.

Αν επικαλείσαι την λογική και την πραγματικότητα είναι σαν να μιλάς σε «Εις ώτα μη ακουόντων».

Βέβαια και στον χώρο των πλουσίων υπάρχουν οι εξαιρέσεις που θεωρούν σωστό να φορολογηθούν. Το πόσο έχουν διολισθήσει τα πράγματα υπέρ των πλουσίων αρκεί να πούμε ότι πρίν του Ρήγκαν η φορολογία στις ΗΠΑ ανερχόταν για τα πλούσια εισοδήματα άνω του 70%.

Από την άλλη πλευρά του ορίζοντα του 70% των υποζυγίων, των «ακαμάτηδων» που αγωνίζονται για να επιζήσουν, χαρακτηριστικές οι ταινίες με τον Βέγγο παλαιότερων εποχών που μπορούμε κάλλιστα να τις ταυτίσουμε με την σημερινή ελλάδα.

Αυτό το ποσοστό της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού εκφράζεται με αρχηγικά κόμματα. Βασικός κορμός ήταν το ΠΑΣΟΚ μετά ο Σύριζα που οι αρχηγοί τους δεν τόλμησαν ή δεν ήταν στις προθέσεις τους για το μεγάλο βήμα πιεζόμενοι και από τα ντόπια συμφέροντα, τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης και τον έξωθεν παράγοντα (ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή ένωση).

Έτσι πολύ γρήγορα αφομοιώθηκαν και πήραν την θέση τους, του δικομματισμού σε αυτό το σύστημα. Της παγίωσης αυτού του συστήματος. Επειδή όμως τα προβλήματα είναι σοβαρά και πρέπει να παίρνουν θέση γρήγορα ξεσκεπάζονται στα μάτια του κόσμου, βασικά αυτού του 70 %.

Συμπέρασμα.

Η κοινωνία μας είναι ακραία ταξική γιαυτό γίνεται αυτή η απίστευτη πλύση εγκεφάλου των πολιτών.

Για να σηκώσει κεφάλι αυτό το 70% πρέπει να κατευθυνθεί και να εκπροσωπηθεί από ένα ενιαίο μέτωπο που θα έχει για βασικούς άξονες 1) την εθνική ανεξαρτησία 2) την υποταγή της ολιγαρχίας 3) την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας 4) η εξουσία να ελέγχεται από τον λαό.

Δυστυχώς τα περισσότερα κόμματα που έχουν τέτοιο προσανατολισμό στα λόγια τουλάχιστον δεν λένε να ομονοήσουν περισσότερο φαίνεται να τους ενδιαφέρει η προσωπική τους προβολή, το εγώ τους και οι οικονομικές απολαβές των στελεχών τους παρά το 70 % των βαριά διαχειμαζόμενων πολιτών και το μέλλον της χώρας μας.

Για να μην πούμε τίποτα χειρότερο.

Περιληπτικά η πραγματικότητα.

Ενώ μπήκαμε στα μνημόνια για το χρέος και για τα ελλείμματα 45 δισεκατομμύρια μας χρέωσε ο Σύριζα και άλλα 45 δις η ΝΔ. Έτσι το χρέος ξεπέρασε τα 400 δις.

Μεγάλο πρόβλημα και στο ισοζύγιο πληρωμών όπως και στο εμπορικό ισοζύγιο. Το ρεύμα το κάνανε χρηματιστηριακό εμπόρευμα δηλαδή καταστροφικό για την κοινωνία, τις επιχειρήσεις και τον ανταγωνισμό. Αυτό εννοούν όταν μιλάνε για παραγωγικές επενδύσεις. Απίστευτο το χάλι και στον στρατιωτικό τομέα, τα πάντα σχεδόν εισαγωγής και δή αμερικάνικης και ευρωπαϊκής.

Τον λιγνίτη τον πουλάμε σε γειτονικές χώρες για να εισάγουμε κατόπιν ακριβότερο ρεύμα.

Το ιδιωτικό χρέος τραβάει την ανηφόρα, οι επενδύσεις αφορούν τα φιλέτα του δημοσίου και τα ακίνητα που δεν θάπρεπε να επιτρέπεται ή να είναι περιορισμένη η αγορά τους στους ξένους γιατί διαφορετικά οι τιμές και βασικά τα νοίκια τραβάνε την ανηφόρα.

Το 1981 η διατροφική αυτάρκεια της Ελλάδας, πριν εισέλθει στην ΕΟΚ, ήταν 117%. Σήμερα αυτό το ποσοστό είναι μόλις 30%!!!

Ήδη εγκρίθηκαν από την ΕΕ τροφές από σκουλήκια και ακρίδες.

Στο όνομα της σωτηρίας του πλανήτη και οι καταστροφές των δασών προκειμένου να εγκαταστήσουν τις ανεμογεννήτριες.

Με τον μονόπλευρο προσανατολισμό της χώρας μας, είμαστε σε πόλεμο με την Ρωσία, συνυπολογίζοντάς την ασυδοσία των μονοπωλίων και μεγάλων επιχειρήσεων ο πληθωρισμός τραβάει την ανηφόρα.

Τους φόρους στην μεγάλη πλειοψηφία τους τους πληρώνουν οι μη έχοντες.

Το σοβαρότατο δημογραφικό πρόβλημα θα το λύσουν με την εισαγωγή φελλάχων όπως οι ίδιοι ομολογούν.

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις επαφίενται στον δυτικό άξονα που έχει σκοπό να κάνει παραχωρήσεις εθνικής ελληνικής κυριαρχίας μέσα σε αυτό το πλαίσιο επιλύθηκαν τα εθνικά θαλάσσια σύνορα με Αίγυπτο και Ιταλία.

Θέλετε και άλλα;

Διαβάζουμε τμήμα από το άρθρο Τι ψηφίσατε, ρε µαλάκες;

Όσοι ψή­φι­σαν δεξιά στις 21 Μαΐου ήξε­ραν πολύ καλά τι έκα­ναν. Το µε­γά­λο τµήµα τους είναι ο πε­ριού­σιος «λαός της ιδιο­κτη­σί­ας», άν­θρω­ποι, οι οποί­οι ήταν κτη­τι­κοί ατο­µι­κι­στές πολύ πριν οι κοι­νω­νιο­λό­γοι µας ενη­µε­ρώ­σουν πως ζούµε σε µια ατο­µι­κι­στι­κή κοι­νω­νία. Δεν είναι µικρό πο­σο­στό του πλη­θυ­σµού. Η πε­ρί­πτω­σή τους αφορά ένα 30 -35% του πλη­θυ­σµού, που, µε δια­βα­θµί­σεις, κα­τέ­χει το 80% του πλού­του και δεν έχει κα­µµιά διά­θε­ση να τον θέσει σε κίν­δυ­νο. Το κάτω 50% κα­τέ­χει, αντί­στοι­χα, µόλις το 4%!

Χρήστος Λάσκος

Σε ό,τι αφορά τις κα­τα­θέ­σεις, το 70% των κα­τώ­τε­ρων τά­ξε­ων δια­θέ­τουν το 1.7% των συ­νο­λι­κών κα­τα­θέ­σε­ων, µε λο­γα­ρια­σµούς το πολύ των 1000 ευρώ. Το υπό­λοι­πο 98.3% ανή­κει στο 30% του πλη­θυ­σµού.

Ο λαός της δε­ξιάς, επι­πλέ­ον, πε­ρι­λα­µβά­νει και το µέρος εκεί­νο που οι αξίες του αξο­νί­ζο­νται γύρω από την θρη­σκεία, την οι­κο­γέ­νεια και την πα­τρί­δα, αρκεί τα παι­διά να µην υπη­ρε­τούν (sic) στα σύ­νο­ρα. Ένας κό­σµος, για τον οποίο το ρου­σφέ­τι είναι κα­θα­για­σµέ­νο -το αξί­ζουν.

Τί­πο­τε πρω­τό­τυ­πο, δη­λα­δή. Πρό­κει­ται, ακρι­βώς, για το λαό του Ρέι­γκαν και της Θά­τσερ, το πολύ συ­µπα­γές µεί­γµα νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σµού και νε­ο­συ­ντη­ρη­τι­σµού -ηµι­φα­σι­σµού, που κυ­βερ­νά τον κόσµο επί πολ­λές δε­κα­ε­τί­ες.

Ο λαός της δε­ξιάς, λοι­πόν, δεν είναι µα­λά­κες. Μάλ­λον είναι το συ­νει­δη­τό­τε­ρο κο­µµά­τι της κοι­νω­νί­ας, το πιο «εχέ­φρον και έλ­λο­γο». Που ξέρει το συ­µφέ­ρον του -δεν το δια­πρα­γµα­τεύ­ε­ται µε τους πλη­βεί­ους. Που δίνει την τα­ξι­κή πάλη, έστω και… από µόνο του.

Και που είναι, στ' αλή­θεια, κυ­νι­κό -ξέ­ρει τι κάνει και συ­νε­χί­ζει να το κάνει. Γι' αυτό και επα­νε­κλέ­γει ένα κά­θα­ρµα στις Σέρ­ρες, που ευ­θύ­νε­ται για τό­σους νε­κρούς.

Από την άλλη πλευ­ρά, ο λαός της αρι­στε­ράς, απο­διαρ­θρω­µέ­νος, τα­πει­νω­µέ­νος, απελ­πι­σµέ­νος, προ­δο­µέ­νος για πολ­λο­στή φορά, κου­ρα­σµέ­νος να υφί­στα­ται τη µια κρίση πίσω από την άλλη, δεν µπο­ρεί να αντι­δρά­σει. Δίνει σπου­δαί­ες µάχες, αλλά δεν µπο­ρεί να συ­γκε­ντρώ­σει τη δύ­να­µή του. Γι' αυτό και, στην κα­λύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση, αντι­στέ­κε­ται απε­γνω­σµέ­να. Οι πο­λι­τι­κοί του φο­ρείς είναι εντε­λώς ανα­ξιό­πι­στοι. Για δια­φο­ρε­τι­κούς λό­γους ο κα­θέ­νας, αλλά µε κοινό στοι­χείο την ανα­ξιο­πι­στία, που, πολ­λές φορές, οδη­γεί στην πε­ρι­φρό­νη­ση.

Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ πλη­ρώ­νει -και πολύ καλά κά­νει- τον ασυγ­χώ­ρη­το εξευ­τε­λι­σµό της κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας, το κα­λο­καί­ρι του '15. Δεν πρό­κει­ται να ανα­τα­χθεί. Η κα­τη­φό­ρα του είναι ανα­πό­φευ­κτη -προ­βλέ­πω πως θα είναι και γρή­γο­ρη. Ακόµη κι αν ανα­κά­µψει λίγο εκλο­γι­κά, η ρα­γδαία απο­δρο­µή έχει προ­δια­γρα­φεί.

Όσοι αρ­νή­θη­καν την αθλιό­τη­τα του '15, πε­ρι­θω­ριο­ποι­ή­θη­καν, επί­σης, -ίσως, τους προ­σά­πτε­ται πως δεν απέ­τρε­ψαν το κακό, πως φά­νη­καν άχρη­στοι για την ερ­γα­τι­κή τάξη, στην πιο κρί­σι­µη στι­γµή. Το ΜΕ­ΡΑ­25 -Συ­µµα­χία για τη Ρήξη έµει­νε εκτός Βου­λής.

Συ­νο­λι­κά, µπο­ρού­µε να πούµε πως όσοι, από τα αρι­στε­ρά, ηγή­θη­καν στον αντι-µνη­µο­νια­κό αγώνα έχα­σαν, πε­ρισ­σό­τε­ρο ή λι­γό­τε­ρο, πα­νη­γυ­ρι­κά.

Το ΚΚΕ, από την άλλη, όντας πά­ντο­τε αντί­θε­το στη λαϊκή κί­νη­ση, έξω κι ενά­ντια στα µε­γά­λα συ­µβά­ντα του 2008 έως το 2015, αντί­πα­λο, πε­ρισ­σό­τε­ρο κι από τη δεξιά, στη νε­α­νι­κή εξέ­γερ­ση του 2008, αντί­πα­λο στο κί­νη­µα των πλα­τειών, ακόµα και στο δη­µο­ψή­φι­σµα του 2015, καρ­πώ­θη­κε µια ισχνή αύ­ξη­ση από την κα­τάρ­ρευ­ση της υπό­λοι­πης αρι­στε­ράς και αι­σθά­νε­ται δι­καιω­µέ­νο! Η δεξιά τα πήρε όλα κι ο Κου­τσού­µπας χαί­ρε­ται. Το ΚΚΕ, βέ­βαια, πε­ρισ­σό­τε­ρο από πο­λι­τι­κό κόµµα είναι όµι­λος διορ­γά­νω­σης τε­λε­τουρ­γιών. Μου κάνει µε­γά­λη εντύ­πω­ση πώς κό­σµος µε προ­σή­λω­ση στην ερ­γα­τι­κή αυ­το­νο­µία, στα δι­καιώ­µα­τα των ΛΟ­ΑΤ­ΚΙ ή στην αδια­πρα­γµά­τευ­τη αντι­στα­λι­νι­κή το­πο­θέ­τη­ση -θα µπο­ρού­σα να βρω δε­κά­δες αντί­στοι­χα- µπο­ρεί να στη­ρί­ζει αυτό το κόµµα.

https://redlineagrinio.gr/publications/133376-psifisate-alakes

Φόροι, ληστεία και αδιανόητη κοροϊδία!

ΑΠΟ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Παρασκευη 2 Ιουνιου 2023

Το 90%-95% των φόρων να πληρώνεται από τον λαό. Με δάκρυα κι αίμα.

(από το facebook του Νίκου Μπογιόπουλου):

Προυπολογισμός 2023:

Φορτώνουν τον λαό με εξοντωτικούς

– έμμεσους φόρους (ΦΠΑ πάνω από 22 δις, Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης πάνω από 7 δισ),

– με ΕΝΦΙΑ (πανω από 2,3 δις),

– με φόρους εισοδήματος για λαϊκά στρώματα (πάνω από 11,3 δις),

αλλά την ίδια ώρα και ενώ έχουν προυπολογίσει συνολικά κοντά στα 57 δις από φορολογικά έσοδα, εκείνα που αφορούν (στα χαρτιά) τους μεγαλοσχήμονες ως

– φόρος σε εταιρείες/Νομικά Πρόσωπα, μόλις και μετά βίας φτάνουν τα 5 δις.

Συμπέρασμα:

Προφανώς και λέει αλήθεια η ΝΔ και οι μιντιακές πυροβολαρχίες του καθεστώτος ότι θεωρούν κακούς τους φόρους.

Μόνο, όμως, όταν εκείνοι αφορούν βιομήχανους, εφοπλιστές, εργολάβους, τραπεζίτες.

Γι' αυτό και έχουν κανονίσει (κι αυτοί και οι άλλοι) το 90%-95% των φόρων να πληρώνεται από τον λαό.

Με δάκρυα κι αίμα.

https://www.imerodromos.gr/foroi-lhsteia-kai-adianohth-koroidia/

Ανακριτικό ΜΜΕ...

Από Σύνταξη - 1 Ιουνίου, 2023

Σχεδόν όλα τα κανάλια της τηλεόρασης έχουν μετατραπεί σε ειδικά ανακριτικά τμήματα προς όσους εκπροσώπους κομμάτων τολμήσουν να πουν κάτι για τη φορολόγηση υπερκερδών και μερισμάτων, για μείωση του ΦΠΑ, για ελάφρυνση κάποιων στρωμάτων ή φορολόγηση των πλουσίων. Αμέσως πέφτουν βροχή οι ερωτήσεις: Ποιους ακριβώς εννοείτε;
Ποιες επιχειρήσεις θέλετε να φορολογήσετε; Έχετε κοστολογήσει τις προτάσεις που κάνετε;
Η Ν.Δ. και το μεγάλο κεφάλαιο θέλουν να παραμείνουν τα πράγματα ως έχουν, ή ακόμα να διευρυνθεί η φοροαπαλλαγή υψηλών εισοδημάτων και μεγάλων επιχειρήσεων, και να συνεχιστεί η ληστεία του υπόλοιπου πληθυσμού με την αύξηση της έμμεσης φορολογίας. Κάθε πρόταση για αλλαγές στην άμεση φορολογία υπέρ των φτωχότερων και κάποια αναδιανομή σε βάρος υπερκερδών, αντιμετωπίζεται ως έγκλημα καθοσιώσεως, σαν να πρόκειται για το πιο παράλογο
πράγμα στον κόσμο.

Αυτό το «τερέν», στο οποίο παίζουν μονίμως τα ΜΜΕ, απαγορεύει κάθε κριτική και παραποιεί την πραγματικότητα. Αποτελεί μέρος του τοπίου που φτιάχνεται με την «εργαλειοθήκη» των προαπαιτούμενων της ευρωκρατίας, την πλήρη απορρύθμιση της αγοράς εργασίας στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, την απρόσκοπτη ροή πόρων προς τους ολιγάρχες και τους μεγάλους ομίλους. Διότι έχει στηθεί ήδη ένα πάρτι και το απολαμβάνουν.
Η Ν.Δ., κατεξοχήν κόμμα των πλούσιων στη χώρα, διαφημίζει το «καμία αύξηση φόρου – μείωση της φορολογίας», ενώ στην πραγματικότητα διευρύνει την έμμεση φορολογία και απαλλάσσει το μεγάλο κεφάλαιο, «παίζοντας» και με στρώματα της μεσαίας αστικής τάξης.
Από την άλλη, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, ενώ έχουν ψηφίσει το 48% και το 68% αντίστοιχα των νομοσχεδίων που έφερε η Ν.Δ. αυτή την τετραετία (και αφορούσαν κυρίως 200 προαπαιτούμενα για το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, ανοίγοντας τον δρόμο για το μεγάλο κεφάλαιο με χρηματοδοτήσεις και φοροαπαλλαγές), τώρα κάνουν ότι ενδιαφέρονται για τα λαϊκά εισοδήματα και πετάνε προτάσεις για τη φορολογία εν μέσω καταιγιστικών πυρών για να τις αποσύρουν ή ανασκευάσουν στη συνέχεια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το ...σαρδάμ που επικαλέστηκε η κα Χρονοπούλου.
Με το ειδικό καθεστώς που επέβαλαν τα μνημόνια και την ανασυγκρότηση του αστισμού, προχωρούν σε νέα μεγάλη επίθεση στην οικονομία (μέτρα υπέρ ισχυρών, απορρύθμιση εργασιακών σχέσεων, πολιτική επιδομάτων, ιδιωτικοποιήσεις). Η επίθεση όμως γίνεται και στο επίπεδο της ιδεολογίας: Το να είσαι πλούσιος και να το δείχνεις, να περηφανεύεσαι γι' αυτό, είναι «μαγκιά». Είσαι κάτι ανώτερο από την πλέμπα, μπορείς να αγοράσεις ό,τι θέλεις, ακόμα και συνειδήσεις, έχεις το μονοπώλιο της ενημέρωσης και της προβολής.
Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται ένας ιδεολογικός-πολιτικός ρεβανσισμός που θέλει να ενταφιάσει κάθε ιδέα «κοινωνικού συμβολαίου», κοινωνικής συνοχής, δεσμού ή αλληλεγγύης. Ο χώρος της «σοσιαλδημοκρατίας» (ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ), αφού έχει προσχωρήσει στα ιερά δόγματα του νεοφιλελεύθερου «επιχειρείν», της ευρωκρατίας και του ατλαντισμού, δεν μπορεί να αποτελέσει αντίπαλο δέος προς τη Ν.Δ. –ιδιαίτερα μετά τις εκλογές της 21ης Μαΐου.
Το κλίμα αυτό δεν αντιμετωπίζεται με ποσοστά και μικροπολιτική. Αντιμετωπίζεται με βαθιά συναίσθηση του γιατί βρεθήκαμε σε αυτό το σημείο, τι δοκιμάστηκε και γιατί απέτυχε, πώς μπορεί να ξεπεραστεί το μπλοκάρισμα χώρας και κοινωνίας. Πώς μπορεί να οικοδομηθεί (όχι εντός των τειχών των κοινοβουλευτικών διαδικασιών, που είναι κι αυτές μπλοκαρισμένες) ένα σχέδιο εθνικής κυριαρχίας, με μια άλλη Πολιτεία και διαφορετικούς κοινωνικούς και πολιτικούς
συσχετισμούς, σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία και με έντονο το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας, που παραβλέπεται επιμελώς από τα «ανακριτικά» γραφεία των ΜΜΕ και ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.

Το 1981 η διατροφική αυτάρκεια της Ελλάδας, πριν εισέλθει στην ΕΟΚ, ήταν 117%. Σήμερα αυτό το ποσοστό είναι μόλις 30%!!!

Τα στοιχεία είναι ανατριχιαστικά και δεν αμφισβητούνται…

Δεκατρία χρόνια κρίσης, τρία μνημόνια ,πολλές συζητήσεις και γραπτά για την «καταστροφή του πρωτογενούς τομέα παραγωγής» στην Ελλάδα, αλλά από έργα μηδέν! Αντί να πάμε καλύτερα ,πάμε όλο και χειρότερα ,εξηγεί ο κ.Τσιομπανίδης. Οικονομική κρίση, κορονοϊός και τώρα Ουκρανία, καταστρέφουν ότι έχει απομείνει σε αγροτική παραγωγή και κτηνοτροφία. Τα κόμματα συζητάνε οτιδήποτε άλλο εκτός από τον «πρωτογενή τομέα παραγωγής».

https://www.militaire.gr/o-diatrofikos-thanatos-tis-elladas-me-arithmoys-apo-to-117-sto-molis-30-vakis-tsiompanidis/

Μια πανάκριβη «βιτρίνα» όλη η Ελλάδα και η κοινωνία των 2/3

Άποψη

Βασίλης Σ. Κανέλλης

5 Ιουνίου 2023

Τελικά υπάρχουν περισσότεροι πλούσιοι απ' όσους πιστεύουμε. Που ζουν σε βάρος των πολλών φτωχών

Σάββατο μεσημέρι στην σχεδόν άδεια Αθήνα λόγω τριημέρου και σε έναν από τους πιο δημοφιλείς εμπορικούς δρόμους της πόλης. Ένα από τα πανάκριβα καταστήματα υποδέχεται πολύ κόσμο. Ουρά απ' έξω, δεκάδες πελάτες μέσα περιμένουν με υπομονή να εξυπηρετηθούν. Δεν πουλάει μπλουζάκια με 100 ευρώ ή κοσμήματα των 200 ευρώ.

Πουλάει συγκεκριμένη μάρκα που για να αποκτήσει κανείς πρέπει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη. 4.000 για μια τσάντα, 500 ευρώ για ένα άρωμα, 2.000 για ένα πορτοφόλι και ορισμένα πανάκριβα κοσμήματα που για κάποιον «κοινό θνητό» αποτελούν όνειρο απατηλό.

Ουρά απ' έξω, μιας και το σκηνικό είναι καλά φτιαγμένο για να δείχνει ότι στο συγκεκριμένο κατάστημα «κάτι συμβαίνει». Μέρος του marketing κι αυτό.

Κι αν πει κανείς «τουρίστες είναι, έχουν λεφτά και πληρώνουν», λάθος. Δύο στους 3 πελάτες που αγόραζαν αυτά τα πανάκριβα προϊόντα ήταν Ελληνες.

Κι αναρωτιέται κανείς: Υπάρχουν τόσοι πολλοί συμπολίτες μας που έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν ένα πορτοφόλι ή μια τσάντα που κοστίζει 4 κατώτατους μισθούς;

Προφανώς και υπάρχουν και δεν είναι λίγοι. Ισως μάλιστα είναι πολλοί περισσότεροι από όσους πιστεύουμε ότι υπάρχουν διαβάζοντας οικονομικά στοιχεία ή έρευνες.

Ή μήπως τελικά η Ελλάδα δεν είναι αυτή που βλέπει κανείς στην ουρά ενός πανάκριβου μαγαζιού; Και ποια είναι η Ελλάδα;

Τελικά φαίνεται ότι έχει γίνει πραγματικότητα η κοινωνία των 2/3. Οπου δηλαδή το 1/3 του πληθυσμού ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας και οι υπόλοιποι ζουν «κανονικά» αλλά με τεράστιες διαφορές μεταξύ τους.

Είναι οι εργαζόμενοι φτωχοί, που έχουν δηλαδή τα προς το ζην. Που βάζουν βενζίνη στο Ι.Χ. τους, μπορούν να πάνε διακοπές 5-10 μέρες, που πληρώνουν τα φροντιστήρια των παιδιών τους με αιματηρές θυσίες, που καταναλώνουν, ψωνίζουν, δανείζονται, πληρώνουν τα χρέη τους.

Είναι και αυτοί που έχουν εισοδήματα τα οποία δεν δηλώνουν, φοροδιαφεύγουν, έχουν «σκοτεινές» εισροές χρήματος και ζουν καλύτερα από τους προηγούμενους.

Είναι και το 1% του πληθυσμού που μπορεί και αγοράζει πανάκριβα αγαθά, πάει πανάκριβες διακοπές, έχει πολυτελή σπίτια και αυτοκίνητα.

Μια κοινωνία βαθιά διχασμένη και μπερδεμένη. Υπάρχουν οι φτωχοί που δεν κοιτάνε καν τις ακριβές βιτρίνες, η μεσαία τάξη με τις χαοτικές διαφορές εντός της, που περνάνε από τις βιτρίνες και ρίχνουν μια ματιά ονειρευόμενοι, και οι πλούσιοι που κάνουν ουρές στα ακριβά καταστήματα.

Η πραγματική εικόνα

Κι έρχονται τα στοιχεία για τα δηλωθέντα εισοδήματα των Ελλήνων προκειμένου να καταλάβουμε τι (μας) συμβαίνει. Κι ενώ πιστεύουμε ότι η Ελλάδα δεν έχει πλούσιους, τελικά έχει πολλούς περισσότερους…

Μόνο 27.000 φορολογούμενοι δηλώνουν ότι έχουν ατομικό εισόδημα πάνω από 100 χιλιάδες ευρώ.

Το 40% δηλώνει ότι ζει με 5.000 ευρώ το χρόνο ενώ πάνω από 100.000 ευρώ καταθέσεις στην τράπεζα δηλώνει μόλις 70.000 καταθέτες.

Ατομικό εισόδημα άνω των 100.000 ευρώ δηλώνουν μόνο 27.000 πολίτες, ενώ οι τέσσερις στους δέκα εμφανίζονται να ζουν με 5.000 ευρώ τον χρόνο.

Ατομική ακίνητη περιουσία άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ έχουν λιγότεροι από 15.000 ιδιοκτήτες ακινήτων ενώ μεγάλες καταθέσεις στις τράπεζες – άνω των 100.000 ευρώ – έκαστος διαθέτουν λιγότεροι από 70.000 καταθέτες.

1,2 εκατ. πολίτες δηλώνουν εισόδημα από 5.000 έως 10.000 ευρώ το χρόνο ενώ αν ορίσουμε ως «μεσαία τάξη» όσους έχουν εισόδημα από 15 έως 30 χιλιάδες ευρώ, αυτοί δεν ξεπερνούν το 1,3 εκατ.

Το εντυπωσιακό: Από τους 615 χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους, δηλαδή με επιχειρήσεις δικές τους, το ακαθάριστο εισόδημα που δηλώνεται είναι κοντά στα 40 δις ευρώ. Όμως, μόλις 4 δις είναι τα καθαρά δηλωθέντα εισοδήματα που μπορούν να φορολογηθούν.

Τα υπόλοιπα μετατρέπονται σε… δαπάνες και άλλα έξοδα και δεν τα πιάνει η «τσιμπίδα».

Αυτή είναι η πραγματική οικονομία και γι' αυτά θα έπρεπε να τσακώνονται τα κόμματα στα τηλεπαράθυρα.

Ακούσατε κάποιο σχέδιο για καταπολέμηση της φοροδιαφυγής; Να μην πληρώνουν οι μισθωτοί που δηλώνουν τα πάντα και υποχρεωτικά;

Να αποκαλυφθούν οι επιχειρήσεις εκείνες που βρίσκουν παράθυρα και δεν δηλώνουν παρά τα ελάχιστα ή στο όριο του αφορολόγητου;

Ακούσατε για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αποκάλυψης της απίστευτης φοροδιαφυγής στον τουρισμό; Όχι βέβαια. Πανηγυρίζουμε για τα έσοδα κάθε χρόνο που, όμως, δεν είναι τα πραγματικά…

Εδώ και 4 χρόνια περιμένουμε πότε θα συνδεθεί η ταμειακή μηχανή με το POS ώστε κάθε ηλεκτρονική συναλλαγή να πηγαίνει στην εφορία και να μην χάνονται πολύτιμοι φόροι που όταν δεν εισπράττονται επιβαρύνεται ακόμη περισσότερο η… κοινωνία των 2/3.

Από τις βιτρίνες του πανάκριβου καταστήματος στο κέντρο της Αθήνας μέχρι τον άστεγο της ίδιας περιοχής η απόσταση είναι μόλις 20 μέτρα.

Αλλά από ένα σωστό φορολογικό σύστημα που θα είναι δίκαιο διότι τα βάρη θα μοιράζονται αναλογικά, η απόσταση είναι έτη φωτός.

Μέχρι τότε θα ακούμε –μόνο προεκλογικά- πολιτικά φληναφήματα για την οικονομία.

https://www.in.gr/2023/06/05/apopsi/mia-panakrivi-vitrina-oli-ellada-kai-koinonia-ton-2-3/

Η ελληνική τραγωδία σε μικρά κείμενα

3 Ιουνίου 2023

από Βασίλης Βιλιάρδος

Οι «επιδόσεις» της ΝΔ, ο μύθος των ξένων επενδύσεων, το μαξιλάρι ασφαλείας, η επενδυτική βαθμίδα, η τραγωδία του τουρισμού, φόροι και ισοζύγιο, η οικονομική πολιτική της συμφοράς, τα 10 παγκόσμια ρεκόρ της Ελλάδας, το όραμα μας για την Ελλάδα, η φοροληστεία και το ισοζύγιο, καθώς επίσης το διακύβευμα των εκλογών

.

Οι «επιδόσεις» της ΝΔ

Δημόσιο χρέος +44 δις, Ιδιωτικό χρέος +40 δις, Εξωτερικό χρέος +137 δις, Εμπορικό έλλειμμα 2022 στα 38,3 δις, Έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών 20,1 δις, Έλλειμμα προϋπολογισμού σε 3 χρόνια 40 δις. Ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας: στην 47η θέση μεταξύ 63 χωρών και στην 22η της ΕΕ των 26.

Κυβερνητική αποτελεσματικότητα: πέσαμε στην 55η θέση μεταξύ 63 χωρών.

Αγοραστική δύναμη: πλην 7,4% κατά ΟΟΣΑ ή πλην 6,7% κατά Κομισιόν.

Κατά κεφαλήν εισόδημα: Τρίτη χειρότερη στην ΕΕ.

Ενεργειακή φτώχεια: Τρίτη χειρότερη στην ΕΕ. Πραγματικό ΑΕΠ αύξηση μόλις κατά 8,28 δις € από το 2019, παρά τα 50 δις € με δανεικά που στηρίχθηκε η κατανάλωση. Κρατικό χρέος 400 δις € / πραγματικό ΑΕΠ 192 δις στο 208%.

Ρυθμός ανάπτυξης, Γιαννίτσης: «Για να ξαναπιάσουμε το ΑΕΠ του 2019, ξοδέψαμε 55 δις €, δηλαδή το 33% του ΑΕΠ μίας χρονιάς. Εκτός αυτού, η οικονομική μεγέθυνση συνδέεται με ένα ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου αυξήθηκε κατά 60%. Δεν είναι δυνατόν να μετατρέπουμε αυτήν την τραγική κατάσταση σε υμνολόγιο».

Κρατικές εγγυήσεις, Προβόπουλος: «Η κυβέρνηση επιμένει να εξαιρεί τις εγγυήσεις του δημοσίου από το χρέος – ενώ ανέρχονται κάπου στο 10% του ΑΕΠ (στο 15% τελικά). Ως εκ τούτου, ο λόγος χρέους/ΑΕΠ, ακόμη και αν αφαιρέσει κανείς τα περιβόητα διαθέσιμα, θα είναι στο 190%»

Ο μύθος των ξένων επενδύσεων

ΤτΕ: «Η άνοδος των άμεσων ξένων επενδύσεων (ΑΞΕ) τα έτη 2021/2022, οφείλεται κυρίως στην ολοκλήρωση προγραμματισμένων ιδιωτικοποιήσεων – όπως της πώλησης του ΔΕΔΔΗΕ (με σταθερή ετήσια απόδοση 8%, σαν να είναι ομόλογο, ενώ έχει ήδη οδηγήσει στην αύξηση των λογαριασμών του!), της ΔΕΠΑ και της πρώτης δόσης που εισπράχθηκε για το Ελληνικό.

Οι ΑΞΕ κατευθύνονται κυρίως σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου και εξαγορές – δευτερευόντως σε επενδύσεις σε ακίνητα, μεταξύ των οποίων σε μεγάλο βαθμό σε αυτά που συνδέονται με το πρόγραμμα Golden Visa.

Οι επενδύσεις με σκοπό τη δημιουργία νέων άμεσων παραγωγικών επιχειρήσεων ή νέων εγκαταστάσεων, παραμένουν ακόμη σε πολύ χαμηλά επίπεδα και δεν παρουσιάζουν αξιόλογη ανοδική τάση…. Το ακαθάριστο εξωτερικό χρέος ανήλθε το 2022 στα 547,7 δις € ή στο 262,8% του ΑΕΠ».

Όσον αφορά το πού έχει καταντήσει η Ελλάδα από την πλευρά του ΑΕΠ, φαίνεται από τη σύγκριση της με ορισμένες πρώην κομμουνιστικές χώρες – επίσης όμως σε σχέση με το Ισραήλ που έχει περί το 1/6 της δικής μας έκτασης και λιγότερο πληθυσμό, με το μισό να είναι έρημος.

Το μαξιλάρι ασφαλείας

Σύμφωνα με τον απερχόμενο υπουργό οικονομικών, τα ταμειακά διαθέσιμα του κεντρικού κράτους στα τέλη του 2014, ήταν στα 2,6 δις € – ενώ τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, στα 13,4 δις €. Επομένως, συνολικά στα 16 δις € – γεγονός που σημαίνει πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν παρέλαβε άδεια ταμεία, όπως ισχυρίσθηκε τότε.

Απλά δεν ήξερε να χρησιμοποιήσει τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης – κάτι που έμαθε αργότερα. Τον Αύγουστο τώρα του 2017, το τότε υπουργείο οικονομικών άνοιξε έναν ειδικό λογαριασμό στην ΤτΕ, με τον τίτλο «Ελληνικό δημόσιο, λογαριασμός δημιουργίας αποθεματικού προσόδων, από τις αγορές κεφαλαίου» – έχοντας υποχρεωθεί από την Τρόικα και με στόχο να αποτελέσει ένα μαξιλάρι ασφαλείας.

Το μαξιλάρι ασφαλείας ήταν ύψους 15,7 δις € – εκ των οποίων τα 9 δις € από τη δόση του ESM, τα 3 δις € από εκδόσεις ομολόγων και τα 3,7 δις € από τα υπερπλεονάσματα. Το σύνολο τώρα των 15,7 δις € κλειδώθηκε από την Τρόικα και δεν επιτρεπόταν να αγγιχθεί.

Περαιτέρω, τα συνολικά ταμειακά διαθέσιμα του κεντρικού κράτους και φορέων της Γενικής Κυβέρνησης τον Ιούλιο του 2019, όπου άλλαξε η κυβέρνηση, ανέρχονταν στα 27 δις €, συν το μαξιλάρι ασφαλείας – σύμφωνα ξανά με τον απερχόμενο υπουργό οικονομικών.

Συμπερασματικά λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ παρέδωσε συνολικά 27 δις € συν 15,7 δις € – δηλαδή 42,7 δις €. Επομένως 26,7 δις € περισσότερα, από τα 16 δις € που του παρέδωσε η ΝΔ. Τέλος, τα ταμειακά διαθέσιμα του κεντρικού κράτους στις αρχές του 2023 ήταν 2,3 δις €, των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης 17,5 δις €, προστέθηκαν τα SDR του ΔΝΤ ύψους 1 δις € και παρέμενε φυσικά το κλειδωμένο μαξιλάρι των 15,7 δις € – οπότε συνολικά ήταν 36,5 δις €. Επομένως λιγότερα κατά 6,2 δις € από αυτά που παρέλαβε η ΝΔ από το ΣΥΡΙΖΑ.

Επενδυτική βαθμίδα

Από οικονομικής πλευράς, δεν δικαιούμαστε σε καμία περίπτωση την επενδυτική βαθμίδα – αφού όλοι ανεξαιρέτως οι δείκτες της οικονομίας μας είναι στο κόκκινο. Εν τούτοις, θα μας τη δώσουν σύντομα – με πιθανότερη την DBRS, όπως συνέβη με την Πορτογαλία. Γιατί;

Επειδή η ΕΚΤ δέχεται τα κρατικά μας ομόλογα ως εγγύηση, χωρίς επενδυτική βαθμίδα, χαριστικά και εκτός των κανόνων της – τελευταία με τη δικαιολογία της πανδημίας. Προφανώς όμως δεν μπορεί να τα δέχεται στο διηνεκές, ειδικά εάν επανέλθει σε ισχύ το σύμφωνο σταθερότητας – εκτός εάν μας επιβληθεί ένα νέο επίσημο μνημόνιο, ως αντάλλαγμα (ανεπίσημα μας επιβλήθηκε ήδη από την Κομισιόν).

Επομένως, εάν δεν πάρουμε την επενδυτική βαθμίδα, δεν θα μπορούμε να εκδίδουμε ομόλογα και θα χρεοκοπήσουμε – κάτι που δεν συμφέρει κανέναν, ειδικά αυτούς που λεηλατούν την πατρίδα μας και προωθούν τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου (όπου δεν χρειάζεται να έχει η ΝΔ 180 βουλευτές, αφού σίγουρα θα συμφωνήσει το ΠΑΣΟΚ).

Η τραγωδία του τουρισμού

Τα τουριστικά μας έσοδα το 2022 ήταν περί τα 17,6 δις € – λιγότερα από αυτά του 2019, όπου είχαν φτάσει στα 18,2 δις €. Εάν δε αφαιρεθεί ο πληθωρισμός, ήταν της τάξης των 16 δις € – οπότε περίπου 14% χαμηλότερα. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με δημοσιευμένες δηλώσεις του προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων, τα έξοδα τους αυξήθηκαν κατά 40% το 2022, σε σχέση με το 2019 – οπότε η κερδοφορία των ξενοδοχείων έχει καταρρεύσει και θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα σε κόκκινα δάνεια.

Μία κυβέρνηση βέβαια που ενδιαφέρεται μόνο για το τζίρο (ΑΕΠ) και όχι για τα κέρδη (πλεονάσματα), αδυνατεί να το καταλάβει – σημειώνοντας πως το πραγματικό μας ΑΕΠ το 2022 αυξήθηκε μεν κατά 9 δις € σχέση με το 2019, αλλά με κόστος άνω των 50 δις € που σπαταλήθηκαν με δανεικά. Δηλαδή, για κάθε 100 € έξοδα με δανεικά, «πετύχαμε» αύξηση του τζίρου κατά 18 € – με τεράστιες ζημίες. Ο ορισμός της ανοησίας!

Από την άλλη πλευρά, το 2022 προστέθηκαν στην Ελλάδα 35.000 νέες ξενοδοχειακές κλίνες ή το 5% των συνολικών, σε 5άστερα και 4άστερα ξενοδοχεία – όταν στην Ευρώπη μειώθηκαν περισσότερο από 5% κατά μέσον όρο. Η συνολική επένδυση δε σε πολυτελή νέα ξενοδοχεία, ήταν της τάξης των 5,2 δις € – χωρίς όμως να αποφέρει αποτελέσματα, αφού τα έσοδα του 2022 ήταν χαμηλότερα του 2019, ενώ τα έξοδα πολύ υψηλότερα.

Τα μέσα έσοδα λοιπόν ανά ξενοδοχειακή κλίνη μειώθηκαν τραγικά το 2022, σε σχέση με το 2019 – ενώ η απόδοση τους κατέρρευσε, λόγω της ανόδου των εξόδων, εκτιμώμενη στο -50% σε σχέση με το 2019. Επομένως, το 2022 είχαμε ως τουριστικά έσοδα, ποσά που ήταν πολύ χαμηλότερα από ένα βιώσιμο κόστος λειτουργίας των ξενοδοχείων – ενώ το 2023 δεν φαίνεται καθόλου αισιόδοξο.

Κάποια στιγμή πάντως θα πληρώσουμε πολύ ακριβά τη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού που δεν συνδέθηκε ποτέ με την εγχώρια παραγωγή – με αποτέλεσμα να εισάγουμε πάνω από το 80% των αναγκών του, αυξάνοντας τραγικά τα δίδυμα ελλείμματα των ισοζυγίων μας. Θλιβερό! (Έρχονται πολλοί, αλλά αφήνουν λίγα, πηγή).

Φόροι και ισοζύγιο

Διατηρώντας τους ίδιους φορολογικούς συντελεστές, όπως η ΝΔ, στις υψηλότερες τιμές, στην ουσία αυξάνεις τους φόρους – για παράδειγμα, όταν ο 24% ΦΠΑ στην τιμή των 10 € είναι 2,40 €, στην τιμή των 20 € είναι 4,80 €. Επίσης, όταν μειώνεις τον ΕΝΦΙΑ αλλά αυξάνεις τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων ή φορολογείς με τεκμήρια (δεν συμβαίνει σε καμία άλλη χώρα της ΕΕ), απλά κοροϊδεύεις – ενώ έτσι εξαθλιώνονται η μεσαία και η χαμηλότερη τάξη.

Οι βασικές υποχρεώσεις μίας κυβέρνησης είναι να έχει πλεονάσματα το κράτος για να μη χρεώνεται, να μειώνει τους φόρους και να βελτιώνει την ανταποδοτικότητα τους – κάτι που δεν απαιτεί θαύματα, αλλά απλά εξορθολογισμό και την παραγωγή πλούτου, με την υιοθέτηση ενός σωστού οικονομικού μοντέλου.

Πρώτη προτεραιότητα οφείλει να είναι ένα ισοσκελισμένο εμπορικό ισοζύγιο που θα αύξανε αυτόματα το ΑΕΠ, αφού αποτελεί τον τέταρτο συντελεστή του (ΑΕΠ = Κατανάλωση + Ιδιωτικές επενδύσεις + Δημόσιες δαπάνες + Εμπορικό ισοζύγιο) – ενώ στην Ελλάδα το 2022 ήταν αρνητικό, στα -38,3 δις € ή στο 20% περίπου του ΑΕΠ, μειώνοντας το αντίστοιχα!

Οικονομική πολιτική της συμφοράς

Η πολιτική κατεύθυνση που επιλέγει ένα κράτος είναι πολύ απλή:

(α) υψηλοί φόροι με ισχυρό κοινωνικό κράτος και με αρκετές επιχειρήσεις στην ιδιοκτησία του, έτσι ώστε να παράγουν κέρδη για να προσφέρουν κοινωφελείς υπηρεσίες στους Πολίτες ή/και να στηρίζουν τα δημόσια έσοδα του – κάτι που είναι προς το συμφέρον των εισοδηματικά αδυνάμων

(β) χαμηλοί φόροι με μικρό κοινωνικό κράτος και με τις επιχειρήσεις στον ιδιωτικό τομέα – κάτι που εξυπηρετεί κυρίως τα ισχυρά εισοδηματικά στρώματα και

(γ) μία ενδιάμεση κατάσταση, μέσω της οποίας ισορροπούν οι κοινωνικές ομάδες.

Η πρώτη κατεύθυνση απαιτεί αποτελεσματικό δημόσιο και υψηλά επίπεδα παιδείας της κοινωνίας – ενώ όσον αφορά τη δεύτερη, έχει διαψευσθεί ο πατέρας του φιλελευθερισμού, ο Adam Smith, κατά τον οποίο οι πλούσιοι θα στήριζαν κατά κάποιον τρόπο με ένα μέρος των υπερβαλλόντων περιουσιακών τους στοιχείων τους φτωχούς (trickle down effect).

Ως εκ τούτου θεωρείται πιο ρεαλιστική η τρίτη κατεύθυνση – αν και η επίτευξη ισορροπίας είναι μία πολύ δύσκολη άσκηση. Στα πλαίσια αυτά συμπεραίνει κανείς πολύ εύκολα πως η Ελλάδα δεν ακολουθεί καμία ορθολογική οικονομική πολιτική – αφού έχει υψηλούς φόρους χωρίς να είναι ανταποδοτικοί (οπότε δίνεται κίνητρο στους Πολίτες να φοροδιαφεύγουν), συρρικνώνει το κοινωνικό κράτος, ξεπουλάει τις μονοπωλιακές ή κερδοφόρες επιχειρήσεις της και στρέφει τη μία κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης.

Με τον τρόπο αυτό εξυπηρετεί μόνο τις ξένες δυνάμεις κατοχής – οι οποίες έχουν στόχο την υφαρπαγή των περιουσιακών της στοιχείων, οπότε την αλλαγή του ιδιοκτησιακού της καθεστώτος. Τέλος, όσον αφορά το κατά κεφαλήν εισόδημα των Ελλήνων, όταν ευρίσκεται στα επίπεδα του 2001, παρά τον πληθωρισμό έκτοτε, αποτελεί τη μεγαλύτερη απόδειξη της οικονομικής πολιτικής της συμφοράς – η οποία δυστυχώς όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά επιδεινώνεται

Τα 10 παγκόσμια ρεκόρ της Ελλάδας

(1) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που οδηγήθηκε στο ΔΝΤ με γεμάτα δημόσια ταμεία (ΠΑΣΟΚ 2010, πάνω από 25 δις € σύμφωνα με το ΔΝΤ στα ταμεία τότε των οργανισμών του δημοσίου – τα οποία σήμερα είναι κατατεθειμένα στην ΤτΕ, αποτελούν μέρος του «μαξιλαριού» και χρησιμοποιούνται στα repos).

(2) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που υποθήκευσε ολόκληρη τη δημόσια περιουσία της, αφού χρεοκόπησε εκούσια με το PSI (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ 2012, για να διασώσουν τις ευρωπαϊκές τράπεζες – με μείωση του χρέους της μόλις κατά 51,3 δις €, όταν μόνο την τριετία 2019/2022 αυξήθηκε το δημόσιο χρέος της κατά 44 δις € και το ιδιωτικό κατά 40 δις €).

(3) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που υπέγραψε τρία διαδοχικά μνημόνια (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ) – πολλές ένα, δύο 2 μνημόνια και μόνο η Ελλάδα τρία.

(4) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που μεταβίβασε τη δημόσια περιουσία της στο Υπερταμείο των ξένων για έναν αιώνα και μάλιστα χωρίς καμία εκτίμηση της αξίας της (ΣΥΡΙΖΑ 2016, προϋπόθεση του τρίτου μνημονίου).

(5) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που το υπουργείο οικονομικών της δεν ελέγχει την Εφορία (ΣΥΡΙΖΑ 2016 με την ίδρυση της ανεξάρτητης ΑΑΔΕ, προϋπόθεση του τρίτου μνημονίου).

(6) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που οι φορολογούμενοι στήριξαν τις τράπεζες πέντε φορές (τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις περί τα 44 δις, αναβαλλόμενος φόρος 17 δις, πρόγραμμα Ηρακλής 23 δις), αφελληνίζοντας τες παρ' όλα αυτά – με επί πλέον δώρο το hive down.

(7) Η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που θεσμοθέτησε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς (ΣΥΡΙΖΑ 2017) – ενώ είναι επίσης η μοναδική στην ΕΕ, χωρίς επενδυτική βαθμίδα και χωρίς Συνταγματικό Δικαστήριο.

(8) Η μοναδική χώρα που έχει αμετανόητους υπουργούς (ανάπτυξης κλπ.) που «επαίρονται», επειδή υπέγραψαν μνημόνια – όταν ακόμη και το ΔΝΤ έχει παραδεχθεί πως ήταν αποτυχημένα (πολλαπλασιαστής κλπ.), ενώ έχουν καταστρέψει ολοσχερώς την εγχώρια οικονομία, το σύστημα Υγείας, το συνταξιοδοτικό κλπ., καθιστώντας την Ελλάδα προτεκτοράτο.

(9) Η μοναδική χώρα που οι εργαζόμενοι της αποδέχθηκαν την ονομαστική μείωση των μισθών και των συντάξεων τους (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ)

(10) Η μοναδική χώρα που οι Πολίτες της ψηφίζουν μετά από τόσες τραγωδίες τα ίδια πολιτικά κόμματα που τους χρεοκόπησαν (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ) – όταν ακόμη και στην Τουρκία εξαφανίσθηκαν τα κόμματα που την οδήγησαν στο ΔΝΤ (2001).

Το όραμα μας για την Ελλάδα

Επιθυμούμε μία Ελλάδα εθνικά κυρίαρχη και υπερήφανη – γνωρίζοντας πως χωρίς την ανάκτηση της οικονομικής μας ανεξαρτησίας, δεν υπάρχει εθνική κυριαρχία. Μία Ελλάδα που θα παρέχει ασφάλεια, αξιοπρέπεια, αξιοκρατία και μελλοντικές προοπτικές στους Έλληνες – χωρίς τα οποία κανένα έθνος δεν επιβιώνει μακροπρόθεσμα.

Επομένως, βασικός μας στόχος οφείλει να είναι η αλλαγή του χρεοκοπημένου παραγωγικού μοντέλου της χώρας μας, έτσι ώστε να μην στηρίζεται μόνο στον τριτογενή τομέα – στο εμπόριο, στις υπηρεσίες και στη μονοκαλλιέργεια του φθηνού τουρισμού που υπερβαίνουν το 80% του ΑΕΠ μας.

Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να πάψουμε να ζούμε με δανεικά υποθηκεύοντας το μέλλον μας σε δανειστές – να παράγουμε πλούτο και να σταθούμε στα πόδια μας, στηρίζοντας τον ισχνό πρωτογενή μας τομέα (τη γεωργία, τη κτηνοτροφία και την αλιεία), καθώς επίσης τον αδύναμο δευτερογενή, με κέντρο βάρους τη μεταποίηση, την υψηλή τεχνολογία και τη βιομηχανία, ειδικά την αμυντική.

Με απλά λόγια, μπορούμε και πρέπει να παραχθεί πραγματικός πλούτος, μεταξύ άλλων συνδέοντας έναν τουρισμό υψηλής προστιθέμενης αξίας, με την κατανάλωση εγχωρίων προϊόντων – αφού χωρίς παραγωγή πλούτου, θα συνεχίσουμε να βυθιζόμαστε στο σπιράλ της παρακμής. Παράλληλα, μέσα από αυτήν την αλλαγή, θα πρέπει να αξιοποιηθούν οι νέοι μορφωμένοι Έλληνες που φεύγουν στο εξωτερικό – κλιμακώνοντας το δημογραφικό μας πρόβλημα.

Να αξιοποιηθούν όλοι αυτοί που εγκαταλείπουν την Ελλάδα – όχι μόνο για την αναζήτηση μίας θέσης εργασίας αλλά, επιπλέον, επειδή δεν υπάρχουν οι συνθήκες για να υπηρετήσουν την επιστήμη τους, να εκπληρώσουν τα όνειρά τους, να δημιουργήσουν οικογένεια και να ολοκληρωθούν ως άνθρωποι.

Τέλος, πρέπει να επιλυθεί το πρόβλημα του υπέρογκου ιδιωτικού χρέους (πάνω από 406 δις €), το οποίο στραγγαλίζει την εγχώρια ανάπτυξη – κυρίως των κόκκινων δανείων, με τη διάσωση της πρώτης κατοικίας των Ελλήνων που είναι εύκολα εφικτή και όχι απλά την προστασία της.

Η φοροληστεία και το ισοζύγιο

Η λέξη «φόρος» είναι εξοργιστική για τους Έλληνες – εύλογα, μετά από 12 χρόνια φοροληστείας των μνημονίων, ενώ η ανταποδοτικότητα τους είναι μηδενική. Μία φοροληστεία που συνεχίζεται, αφού η ΝΔ διατήρησε τους ίδιους φορολογικούς συντελεστές, όπως τον ΦΠΑ, στις αυξημένες λόγω του πληθωρισμού τιμές – με αποτέλεσμα κρατικά υπερέσοδα της τάξης των 5 δις € που συνεχίζουν να αυξάνονται. Δεν κατάργησε καν τα ληστρικά τεκμήρια που εφαρμόζονται μόνο στην Ελλάδα, μείωσε μεν το συντελεστή του ΕΝΦΙΑ αλλά αύξησε τις αντικειμενικές αξίες, επανέφερε το τέλος χαρτοσήμου 2,4% στα δάνεια, διατήρησε την επαίσχυντη προκαταβολή φόρου κοκ.

Το πιο αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα είναι ο «flat tax» 15% που προτείνουμε, σε συνδυασμό με το σύστημα εσόδων/εξόδων – όπου θα φορολογείται μόνο ότι απομένει, αφού αφαιρεθούν όλα τα έξοδα των Πολιτών. Δεν θα επιβαρύνει δε καθόλου τα δημόσια έσοδα, αφού θα μηδενισθεί η φοροδιαφυγή – επειδή όλοι θα παίρνουν αποδείξεις, για όλα τους τα έξοδα.

Όσον αφορά τους οικονομικούς δείκτες της Ελλάδας, είναι όλοι στο βαθύ κόκκινο – με πιο επικίνδυνο το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών (συμπεριλαμβάνει το εμπορικό έλλειμμα και τα τουριστικά έσοδα) που ξεπέρασε τα 20 δις € το 2022. Σημαίνει πως εκρέουν περισσότερα χρήματα στο εξωτερικό, από όσα εισρέουν – ενώ αυξάνει το εξωτερικό μας χρέος. Αφορά επίσης τη σχέση αποταμιεύσεων και επενδύσεων – με δυσμενή επακόλουθα για τις επενδύσεις, για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας που εξαρτάται από αυτές, για τους μισθούς των εργαζομένων που εξαρτώνται από την ανταγωνιστικότητα, οπότε από τις επενδύσεις κοκ.

Επειδή τώρα η ΝΔ ισχυρίζεται πως το έλλειμμα οφείλεται στις αυξημένες τιμές της ενέργειας και στον Putin, το αντίστοιχο ισοζύγιο της Πορτογαλίας ή της Ισπανίας τη διαψεύδει – αφού η Ισπανία είχε πλεονάσματα, η Πορτογαλία ελλείμματα μόλις -1%, -0,8% και -1,3% τα έτη 2020, 21 και 22, ενώ η Ελλάδα -6,6%, -6,8% και -9,7%! Επομένως, η ΝΔ έχει την εντύπωση πως απευθύνεται σε ανόητους – οι οποίοι δεν καταλαβαίνουν πως χωρίς παραγωγή πλούτου και με υψηλή φορολόγηση, καμία χώρα δεν έχει μέλλον.

Το διακύβευμα των εκλογών

Μάλιστα. Καταφέραμε να εγκατασταθεί και στην Ελλάδα το σύστημα που οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι – με την έγκριση ποσοστού 41% των ψηφοφόρων. Να εγκρίνουν επί πλέον οι Πολίτες με την ψήφο τους τα εξής:

(α) την κυριαρχία των κερδοσκοπικών funds, των κορακιών που κατάσχουν και πλειστηριάζουν τα σπίτια τους, (β) το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, (γ) τον αφελληνισμό της χώρας με την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της, καθώς επίσης (δ) την αντικατάσταση των Ελλήνων εργαζομένων με φθηνούς μετανάστες που πιέζουν τους μισθούς τους και μετατρέπουν την ελληνική κοινωνία σε πολυπολιτισμική.

Η εξέλιξη των καταθέσεων που η ΝΔ θριαμβολογεί για την αύξηση τους, από 179,97 δις € το 2021 στα 191,87 δις € το 2022, εύλογα μετά την αύξηση του χρέους κατά 44 δις € με δανεικά, τεκμηριώνει το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ φτωχών και πλουσίων – αφού το 84,9% των καταθετών έχουν αποταμιεύσεις κάτω από 5.000 € και συνολικά 12,46 δις €, ενώ το 0,7% πάνω από 100.000 € και συνολικά 80,79 δις €!

Αυτό ήταν το διακύβευμα των εκλογών της 21ης Μαΐου για την εγχώρια πολιτική και οικονομική ελίτ, το οποίο στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία – με τη βοήθεια του αμερικανικού πολιτικού marketing, της χειραγώγησης των ΜΜΕ και της επιδοματικής πολιτικής με δανεικά που θα πληρώσουμε πανάκριβα εμείς και τα παιδιά μας.

Η λύση

Η Ελλάδα είναι μια πολύ πλούσια χώρα – οπότε μπορεί να καταφέρει θαύματα. Χρειάζεται όμως 6 βασικά πράγματα – συν μια ικανή κυβέρνηση που να μπορεί να τα εφαρμόσει:

(1) Αλλαγή του οικονομικού της μοντέλου – με έμφαση στον πρωτογενή τομέα (μόλις 3,92% του ΑΕΠ σήμερα), στη μεταποίηση, στη βιομηχανία και στην υψηλή τεχνολογία.

(2) Σύνδεση του τουρισμού με την εγχώρια παραγωγή – για να σταματήσει η μονοκαλλιέργεια του και το εμπορικό έλλειμμα/τρεχουσών.

(3) Έναν σωστό Ισολογισμό του κράτους – για να γνωρίζουμε τι έχουμε και όχι μόνο πόσα οφείλουμε.

(4) Φθηνή ενέργεια – με τη χρησιμοποίηση των αποθεμάτων λιγνίτη, με εξορύξεις, με ηλιακή ενέργεια, με γεωθερμία κλπ.

(5) Ένα σωστό, γρήγορο και αποτελεσματικό δικαστικό σύστημα.

(6) Κάθαρση του πολιτικού συστήματος – όπως η Τουρκία το 2001.

https://analyst.gr/2023/06/03/i-elliniki-tragodia-se-mikra-keimena/