Ο Μεταξάς, το ΟΧΙ και η Λατινοπούλου.
Αφού δεν τα μάθαμε στο σχολείο ευκαιρία να μας τα διδάξει η Λατινοπούλου.
Δυστυχώς για εμάς και ευτυχώς για την Λατινοπούλου στα σχολεία δεν μας έμαθαν να μην ψηφίζουμε κόμματα που λατρεύουν δικτάτορες.
Η αλήθεια είναι γνωστή και χιλιοειπωμένη.
Ο Μεταξάς απλώς διαπίστωσε το γεγονός του ιταλικό-ελληνικού πολέμου.
Ακόμα και αν ήθελε, αν και είχε δηλώσει την υποταγή του στην Αγγλία και στον βασιλιά, δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά αφού ο βασιλιάς ήταν αρχηγός κράτους και στρατού.
Άριστος γνώστης του πολέμου, εδώ γελάμε.
Οι ιδεολογικοί συγγενικοί του δεσμοί ή γιατί δεν μπορούσε να προσαρμοστεί στα καινούργια δεδομένα του πολέμου, υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα ανώτερων/τατων αξιωματικών ή και τα δύο ευθύνονται για την τραγική κατάσταση του μετώπου από άποψη οχύρωσης και εξασφάλισης ροής των πολεμοφοδίων.
Τρίτον για την Λατινοπούλου, ο Ιωάννης Μεταξάς χειρίστηκε άψογα τον τορπιλισμό της Έλλης, μη σηκώνοντας θόρυβο.
Εδώ ξαναγελάμε. Αν το παραδεχόταν δημόσια αυτό θα σήμαινε πόλεμο.
Όσο για τα οχυρά Ρούπελ δεν έχει σημασία πόσο ηρωικά πολέμησαν οι έλληνες αλλά ότι ξοδεύτηκε ένα μυθικό ποσό για αυτά, για να κρατήσουν 4-5 μέρες πολέμου.
Η «Μάχη των Οχυρών», όπως έγινε γνωστή, διήρκησε από τις 6 έως τις 10 Απριλίου 1941 και έληξε με νίκη των Γερμανών, οι οποίοι όμως δεν κατάφεραν να καταλάβουν τα περισσότερα από τα 21 οχυρά της «Γραμμής Μεταξά»και τις κύριες διαβάσεις προς την ενδοχώρα. Ο αγώνας κάμφθηκε μόνο όταν οι τεθωρακισμένες γερμανικές μεραρχίες, μετά την αστραπιαία κατάρρευση του νότιου Γιουγκοσλαβικού μετώπου, εισέβαλαν στα Σκόπια και από την κοιλάδα του Αξιού πέρασαν τα ελληνογιουγκοσλαβικά σύνορα στις 8/4/1941, παρακάμπτοντας ουσιαστικά τη «Γραμμή Μεταξά». Τα μεσάνυχτα της ίδιας μέρας τα γερμανικά στρατεύματα μπήκαν στη Θεσσαλονίκη και κατέλαβαν την πόλη.
https://www.protothema.gr/greece/article/1111964/i-istoriki-mahi-ton-ohuron-80-hronia-meta/
Τι να πούμε για την «ιδιοφυή διορατικότητα» του αρχιστράτηγου Μεταξά;
Η Λατινοπούλου σε νέες ανιστόρητες γελοιότητες: Αναμασά θεωρίες για τον Μεταξά για να μαζέψει ακροδεξιές ψήφους
27.10.2024
«Πρώτον, ο πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς είπε το περίφημο "όχι" στο τελεσίγραφο του ιταλού πρέσβη, και όχι ο ελληνικός λαός. Ο ελληνικός λαός ακολούθησε σύσσωμος τον ηγέτη του στον πόλεμο. Δεύτερον, ο Ιωάννης Μεταξάς, άριστος γνώστης της τέχνης του πολέμου, είχε να διοργανώσει πλήρως μέσα σε τρία χρόνια, τον διαλυμένο ελληνικό στρατό από τα δύο κινήματα των Βενιζελικών του 1933 και του 1935. Τρίτον, ο Ιωάννης Μεταξάς χειρίστηκε άψογα τον τορπιλισμό της Έλλης, μη σηκώνοντας θόρυβο, ενώ έμπαινε στην τελική φάση της οργάνωσης του ελληνικού στρατού για τον πόλεμο με τους ιταλούς. Τέταρτον, στον Ιωάννη Μεταξά οφείλουμε την εποπιία του Ρούπελ αφού στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα έφτιαξε την περίφημη γραμμή Μεταξά που υποκλίθηκαν μέχρι και οι πανίσχυροι γερμανοί», αποκάλυψε.
«Ζήτω η 28η Οκτωβρίου, ζήτω το Εθνος, ζήτω η ΕΛΛΑΣ», κατέληξε.
Η απάντηση του Μεταξά στον ιταλό πρέσβη ήταν απλά μια διαπίστωση στα γαλλικά. «Alors, c'est la guerre», δηλαδή «Αυτό σημαίνει πόλεμος».
Το «Όχι» το έγραψε ο καθεστωτικός Τύπος και ο Μεταξάς το εκμεταλλεύτηκε μετά τις πρώτες επιτυχίες του ελληνικού στρατού, που σημειωτέο είχε διαταγή για χαλαρή άμυνα.
«Την 28η Οκτωβρίου 1940 ο Ιωάννης Μεταξάς απέρριψε το ιταλικό τελεσίγραφο, διότι ήταν βαθύτατα πεπεισμένος ότι η Αγγλία θα ήταν η νικήτρια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η πικρή εμπειρία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου τον είχε διδάξει ότι κυρίαρχοι του κόσμου ήταν οι κυρίαρχοι των θαλασσών», ανέφερε σε παλαιότερη συνέντευξή του στη LIFO, ο επίκουρος καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Σπυρίδων Πλουμίδης.
Στην πραγματικότητα το «όχι» είχε προαποφασιστεί από το 1934, όταν μετά την άνοδο του Χίτλερ οι αρχηγοί των τότε κομμάτων συμφώνησαν πως σε περίπτωση πολέμου θα τάσσονταν… στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, δηλαδή στο πλευρό της Αγγλίας.
Αλλά αυτά είναι μάλλον λεπτομέρειες…
27 Οκτωβρίου 2024
28η Οκτωβρίου: Η ιστορική αλήθεια για το «ΟΧΙ» του Μεταξά – Τι πραγματικά συνέβη
Λίγες ώρες πριν την 28η Οκτωβρίου ενδιαφέρον έχει να δούμε τι πραγματικά συνέβη με το «ΟΧΙ» του Μεταξά.
Λίγες ώρες έμειναν από την 28η Οκτωβρίου και θα θυμηθούμε και φέτος τι τελικά ισχύει γύρω από το «ΟΧΙ» του Μεταξά και πώς πραγματικά έγιναν τα γεγονότα.
Τι έγινε πραγματικά με τον Μεταξά
Ο ιστορικός και συγγραφέας, Σταύρος Παναγιωτίδης, αναφέρθηκε σε μύθους και αλήθειες για την 28η Οκτωβρίου μιλώντας στον Alpha.
Ερωτηθείς για το περίφημο «ΟΧΙ» του Ιωάννη Μεταξά, ο Σταύρος Παναγιωτίδης απάντησε: «Πρέπει να δούμε τη μεγάλη εικόνα. Εκείνη τη στιγμή, ο πόλεμος γινόταν στη Γερμανία και την Ιταλία από τη μία και από την Αγγλία από την άλλη».
Πρόσθεσε: «Με λίγα λόγια, ο Ιταλός πρέσβης είπε στον Ιωάννη Μεταξά, στην πρωθυπουργική κατοικία στην Κηφισιά: «Τόσο καιρό μας λέτε ότι είστε ουδέτεροι, εμείς όμως ξέρουμε ότι από παλιά είστε με την Αγγλία, είστε στη σφαίρα επιρροής της και έχουμε και κάποιες πληροφορίες που λένε ότι γενικά σε διάφορα σημεία της χώρας σας αναπτύσσονται αγγλικές δυνάμεις οπότε αν θέλετε να μας πείσετε ότι είστε όντως ουδέτεροι, πρέπει να ανοίξετε τα σύνορα, να περάσει μέσα ο ιταλικός στρατός, να καταλάβει κάποια κρίσιμα σημεία (το τελεσίγραφο δεν έλεγε ποια ακριβώς) και αυτό να δεχθείτε»».
Ο Σταύρος Παναγιωτίδης είπε ακόμα ότι: «Ο Μεταξάς προφανώς το αρνήθηκε, λέγοντας την περίφημη φράση «Alors, c'est la guerre» («Λοιπόν, αυτό σημαίνει ότι έχουμε πόλεμο»), γιατί ήξερε ότι αυτό ήταν αλήθεια. Η Ελλάδα, εκείνη την περίοδο, από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, βρισκόταν στη σφαίρα επιρροής της Αγγλίας. Ακόμα και αν ήθελε να το αλλάξει ο Μεταξάς, δεν μπορούσε να το κάνει από τη μία στιγμή στην άλλη. Ο Μεταξάς ήξερε ότι αν έκανε το χατίρι της Ιταλίας, στην οποία ως φασίστας ήταν πολύ πιο συγγενής, θα στασίαζε ο Στρατός και θα τον έριχνε ο βασιλιάς, που ήταν αρχηγός του κράτους και του στρατού. […] Ο Μεταξάς δεν μπορούσε να πάει κόντρα στην παραδοσιακή πολιτική της χώρας και έτσι αρνήθηκε το τελεσίγραφο των Ιταλών».
Πώς υιοθετήθηκε ως «ΟΧΙ»
Ο Μεταξάς εκείνη τη στιγμή είχε εκφράσει το ελληνικό λαϊκό συναίσθημα, την άρνηση της υποταγής, και αυτή η άρνηση πέρασε στον τότε ελληνικό Τύπο με την λέξη «ΟΧΙ».
Σημειώνεται πως αυτούσια η λέξη «ΟΧΙ» παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά ως τίτλος στο κύριο άρθρο της εφημερίδας Ελληνικό Μέλλον του Ν. Π. Ευστρατίου στις 30 Οκτωβρίου του 1940.
Ακολούθως υιοθετήθηκε ως σύνθημα, και από άλλες εφημερίδες, και για ακόλουθες περιστάσεις, όπως το εξώφυλλο της εφημερίδας Η Βραδυνή, στις 6 Απριλίου 1941 με αφορμή τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα.
Οι εορτασμοί
Η επέτειος του «ΌΧΙ» γιορτάστηκε για πρώτη φορά στα χρόνια της Κατοχής. Στο κεντρικό κτίριο και στον προαύλιο χώρο του Πανεπιστημίου Αθηνών πραγματοποιήθηκε ο πρώτος εορτασμός στις 28 Οκτωβρίου 1941. Στη δεύτερη επέτειο (28/10/1942), ο εορτασμός έγινε στην Πλατεία Συντάγματος με πρωτοβουλία των οργανώσεων ΕΠΟΝ και ΠΕΑΝ.
Εκδηλώσεις και διαδηλώσεις εκείνη την ημέρα έγιναν και σε άλλες πόλεις. Στον Πειραιά πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις, ανέβαινε κάποιος σε μια καρέκλα, έβγαζε ένα σύντομο λόγο, και κατόπιν διαλύονταν, για να αποφύγουν επέμβαση των καραμπινιέρων. Επίσημα η επέτειος γιορτάστηκε για πρώτη φορά στις 28 Οκτωβρίου 1944 με παρέλαση ενώπιον του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου.
28 Οκτωβρίου 1940: "Σπαράγματα κι αλήθειες από το Αλβανικό Έπος"
Σπαράγματα από το Αλβανικό Έπος
(Μια μεγαλειώδης στιγμή του Λαού μας)
Του Κωνσταντίνου Φράγκου
Με το παρόν κείμενο εκφράζω προσωπικές απόψεις που δεν διεκδικούν ιστορική αυθεντικότητα. Είμαι μελετητής της Ιστορίας χωρίς να είμαι ιστορικός αλλά, για πολλά θέματα, έχω καταλήξει σε συμπεράσματα χωρίς να δογματίζω.
Ποιος είπε το ΟΧΙ;
Ο Ιωάννης Μεταξάς και το εννοούσε. Δεν αιφνιδιάσθηκε από τον Ιταλό πρεσβευτή, ήταν άριστα πληροφορημένος για την συγκέντρωση ισχυρών Ιταλικών Δυνάμεων στην Αλβανία και είχε καταλήξει στην πολιτική απόφαση να πει το ΟΧΙ. Προφανώς είχε ενημερώσει τον Βασιλέα Γεώργιο, ο οποίος ήταν τυφλό όργανο των Εγγλέζων και αυτών τις εντολές εκτελούσε.
Το ΟΧΙ
Ο ΙΜ δεν αιφνιδιάστηκε από την μεταμεσονύκτια επίσκεψη του Πρεσβευτή Γκράτσι στο σπίτι του στην Κηφισιά. Το περίμενε, ήταν προετοιμασμένος και είχαν έτοιμη την απάντηση, σε συνεννόηση, βέβαια, με τον Βασιλιά. Οι Εγγλέζοι επιθυμούσαν να φθαρούν οι Δυνάμεις του Άξονα στην προσπάθεια κατά της Ελλάδα ώστε να βραδύνει η επίθεση κατά της Ρωσίας.
Ήταν, όπως προανέφερα, παραδοσιακά γερμανόφιλος, αλλά και ρεαλιστής με δυνατότητα να προβλέπει γεγονότα, έχοντας, ταυτόχρονα σπέρματα πατριωτισμού. Αναμφισβήτητο. Όταν λοιπόν ο Πρέσβης έφθασε στις 3 το πρωί στην Πρωθυπουργική κατοικία και ζήτησε από τον μοναδικό αστυφύλακα – φρουρό να ξυπνήσει τον ΙΜ συνάντησε ένα κοντόχοντρο ανθρωπάκι με την robe de Chambre… Σημειώστε παρακαλώ ότι τον δικτάτορα – Πρωθυπουργό φρουρούσε μόνο ένας Χωροφύλακας. Σήμερα μερικούς τέως, εντελώς κοπρίτες τους φρουρούν 20-30 αστυνομικοί με αυτοκίνητα κλπ. Μην χάσει η Βενετία βελόνι. Τα λοιπά τα ξέρουμε. Ο ΙΜ δεν είπε ΟΧΙ αλλά το «Alors c' est la guerre» που Ελληνιστί σημαίνει «Το λοιπόν, έχουμε πόλεμο». Αυτό μεταφράσθηκε στα Ελληνικά ΟΧΙ. Το θρυλικό ΟΧΙ. Αυτή τη λέξη, που έγινε σύμβολο, την είπε ο Μεταξάς κι όχι ο Ελληνικός λαός. Ο Πρωθυπουργός γνωρίζοντας τα αισθήματα του Λαού είπε αυτό που θα έλεγε αυτός, αν τον ρωτούσαν. Ο Λαός, τις περισσότερες φορές, εντελώς μη ενημερωμένος, ζει στην άγνοιά του και τότε είναι που χρειάζεται ηγέτη να τον ποδηγετήσει, να τον οδηγήσει. Αλίμονό του όταν οι ηγέτες του είναι απάτριδες, ανεπαρκείς, φοβικοί και ανεύθυνοι, όπως οι σημερινοί. Ο Μεταξάς, λοιπόν, είπε το ΟΧΙ και το άρπαξε ο Λαός και ο Στρατός και το έκαναν σύμβολο, σημαία, πέλεκυ, οργή, ενθουσιασμό κατά του φασισμού στα Ελληνικά βουνά. Ένας Λαός που έκανε ένα θαύμα, που άφησε την ανθρωπότητα εμβρόντητη, άφωνη. Και συνέχισε αυτό το θαύμα, αργότερα, με μια μεγαλειώδη Εθνική Αντίσταση. Υπάρχει κάτι ανάλογο. Όταν, μεταπολεμικά, σε ένα συνέδριο κάποιος ονόμασε τον Ουίνστον Τσώρτσιλ μέγα πολέμαρχο, ο ευφυής Βρετανός απάντησε «The Lion was Britain itself, I just gave the roar" (το λιοντάρι ήταν οι βρετανοί, εγώ, απλά, έβαλα τον βρυχηθμό).
Αυτός ο λαός, ο πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος, που λέει ο Σολωμός, έκανε το μεγάλο θαύμα. Ο ΙΜ συγκινημένος, ενθουσιασμένος έκανε τα πάντα για να ενισχύσει το Στράτευμα. Πριν προχωρήσω είναι ανάγκη να σημειώσω ότι δεν αναλύω το βίο και πολιτεία του Δικτάτορα τα χρόνια που προηγήθηκαν της 28 Οκτωβρίου. Διωγμοί αντιπάλων, εξορίες, βασανισμοί από ασφαλίτες κ.λπ. Δεν είναι του παρόντος.
Η εξέλιξη του αγώνα, η θριαμβευτική νίκη δεν ευχαρίστησε όλους. Ανέτρεπε σχέδια. Λέγεται, ότι ο Ι.Μ., μένοντας πάντα αμετανόητα γερμανόφιλος, ενήργησε παρασκηνιακά με Γερμανούς επίσημους να σταματήσει την προέλαση και την συντριβή των Ιταλών στην Αλβανία με αντάλλαγμα την μη εισβολή των Ούνων στην Ελλάδα υπό την προϋπόθεση ότι η Χώρα θα παρέμενε εντελώς ουδέτερη, χωρίς ν' ανεχθεί περασιά ούτε ενός Άγγλου Λοχία στο έδαφός της. Αυτό, λέγεται, δυσαρέστησε πλήρως Βασιλεία και Εγγλέζους. Ο Μεταξάς ασθένησε "αιφνιδίως" από …. αμυγδαλίτιδα, στο κεφάλι του υπήρχαν δέκα κορυφαίοι επιστήμονες αλλά δυστυχώς, εξέπνευσε στις 29-1-41. Δεν είναι λίγοι που υποστηρίζουν ότι δολοφονήθηκε. Ο διάδοχος του Κορυζής, ασπαζόμενος στο σχέδιο Μεταξά, "αυτοκτόνησε". Στο κεφάλι του, λέγεται, βρήκαν δύο σφαίρες…
Το Αλβανικό Μέτωπο
Κοινή ήταν η άποψη του ΓΕΣ ότι στην αναμενόμενη επίθεση των Ιταλών η κυρία προσπάθεια θα κατευθυνθεί προς την Ήπειρο και όχι την Δυτική Μακεδονία. Διοικητής της VIIΜ.Π. ήταν ένας υπέροχος στρατηγός, πολέμαρχος, πατριώτης, Ηπειρώτης, ο Χαραλ. Κατσιμήτρος.
Στις 24 Αυγούστου ο Αρχιστράτηγος Παπάγος αποστέλλει στον Κατσιμήτρο οδηγίες επιχειρήσεων στις οποίες αναγραφόταν "Αναγνωρίζεται η δυσχερής θέση της Μεραρχίας. Η Κυβέρνηση δεν αναμένει, βεβαίως παρά της Μεραρχίας νίκη, δεδομένης της αριθμητικής υπεροχής του αντιπάλου. Ανάμενε όμως εκ ταύτης να σώσει την τιμήν των ελληνικών όπλων…". Ο Κατσιμήτρος αεικίνητος, εφευρετικός, χαρισματικός Ηγέτης κάνει τα πάντα για να "υποδεχθεί" τους Ιταλούς. Τα σχέδια προέβλεπαν επιβραδυντικό αγώνα. Η Μεραρχία θα υποχωρούσε μέχρι την α΄ γραμμή της Άμυνας που άφηνε Γιάννενα και Άρτα έξω. Σημειώνω ότι το προσωπικό της Μεραρχίας, το υπάρχον και το επιστρατευόμενο ήταν Ηπειρώτες.
Ο Κατσιμήτρος είχε αντιληφθεί ότι πάσα υποχώρηση σήμαινε κατάρρευση του ηθικού στρατευμένων και Λαού.
Τα λοιπά είναι γνωστά. Κήρυξη πολέμου, ο Κατσιμήτρος ούτε ένα μέτρο πίσω, άμυνα επί της γραμμής των συνόρων στην αρχή, αντεπίθεση μετά. Ανυπακοή, Στρατοδικείο, εκτέλεση, Γενναιότης! Ιδού το Μεγαλείο. Ιδού το έπος. Ιδού ο δημιουργός του.
Ήρθε η εισβολή των Γερμανών, η υποχώρηση, η συνθηκολόγηση, η Κυβέρνηση Τσολάκογλου. Ο μέγας, πια, Κατσιμήτρος άκουσε την έκκληση του Τσολάκογλου να βοηθήσει. Ανέλαβε το Υπουργείο Γεωργίας και Εργασίας, για λίγους μήνες όπου κι εκεί εργάσθηκε σκληρά. Απεχώρησε. Κατοχή, απελευθέρωση. Οι δωσίλογοι, οι συνεργασθέντες, τα παληκαράκια – πολιτικοί* που περνούσαν ωραία στην Αίγυπτο κι απ' εκεί επανήλθαν να κυβερνήσουν παρέπεμψαν τον Κατσιμήτρο στο Στρατοδικείο "επί εσχάτη προδοσία και συνεργασία με τον κατακτητή". Γράφει ο μεγάλος πατριώτης, αθάνατος, Γ. Σεφέρης «το πολιτικό σύστημα που επέστρεψε στην Ελλάδα από την Αίγυπτο δεν είναι τίποτε άλλο από ψυχές μαραγιασμένες από δημόσιες αμαρτίες. Καθένας κι' ένα αξίωμα (Τελευταίος Σταθμός 1945). Καταδικάσθηκε, φυλακίσθηκε. Ο Κατσιμήτρος*, ο ήρωας του Καλπακίου!! Πολύ αργότερα αποκατεστάθη και τιμήθηκε. Οι μαυραγορίτες συνέχισαν να κυβερνούν.
Νέο Λεωνίδα, χαρακτήρισε η Καθημερινή τον Χ.Κ. (24-03-07, Γ. Μαλούχος
Πριν κλείσω αυτό το επετειακό σημείωμα οφείλω να υπενθυμίσω στους Έλληνες ότι Μεταξική εξουσία, χωρίς τον Μεταξά, ολίγον πριν την «κοπανήσει» για την Αίγυπτο, για διακοπές, παρέδωσε στα SS και την δολοφονική ΓΚΕΣΤΑΠΟ 2000 Έλληνες, κομμουνιστές και αριστερούς, που ήταν φυλακισμένοι στην Ακροναυπλία. Μεταφέρθηκαν στο Στρατόπεδο Κάτεργο του Χαϊδαρίου απ' όπου, κατά δόσεις, οδηγήθηκαν ΟΛΟΙ στο Εκτελεστικό Απόσπασμα! Έγκλημα φοβερό! Αν ζούσε ο Μεταξάς δεν θα το διέπραττε**!
Ε, λοιπόν αυτοί οι εξευτελισμένοι επιστρέψαντες αγκάλιασαν τους γερμανοτσολιάδες, κυνήγησαν κάθε Πατριώτη Αντιστασιακό και φυλάκισαν τον Κατσιμήτρο. Ζήτω το έπος 1940 και ζήτουσαν οι Έλληνες που το ανέδειξαν
Ο Κωνστ. Φράγκος είναι
Υπτγος ΕΑ- αναλυτής θεμάτων Άμυνας-
Συγγραφέας – ΔΕΑ Πανεπ. Paris I σε θέματα Άμυνας
https://www.militaire.gr/28-oktovrioy-1940-quot-sparagmata-ki-alitheies-apo-to-alvaniko-epos-quot/
Γνώμη μας.
* Ο Κατσιμήτρος σωστά τιμωρήθηκε για την πράξη που έκανε που ήταν βαρύτατη, συνεργία με τον κατακτητή. Απλώς θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη ο πρότερος βίος του για μία πιο ελαφριά ποινή. Πχ. εγκλεισμό ενός έτους στο σπίτι του.
** Από πού εξάγετε το, ο Μεταξάς δεν θα παρέδιδε 2000 Έλληνες, κομμουνιστές και αριστερούς, που ήταν φυλακισμένοι στην Ακροναυπλία; Το πιο πιθανό έως σίγουρο είναι να τους παρέδιδε.